انواع خال ها

خالی های ملانوسیتی اکتسابی و خال های ملانوسیتی مادرزادی ، خال های ملانوسیتی اکتسابی شایع ترین خال هایی هستند که در محدوده صورت ایجاد می شوند. خال های ملانوسیتی اکتسابی هستند که به صورت معمول در صورت همه مردم وجود دارند. این نوع خال ها مجموعه ای از سلول های رنگدانه داری هستند که به طور گروهی دور هم قرار گرفته اند و معمولا به دنبال دوران بلوغ و دوران حاملگی ظاهر می شوند.

دو عامل در بروز خال های ملانوسیتی اکتسابی مهم هستند:

زمینه ژنتیکی

تعداد خالی هایی که در طول عمر یک فرد در بدن یا صورتش ظاهر می شود ، ارثی است. اما زمان بروز این خال ها بر اساس زمینه ژنتیکی هر فرد فرق می کند.

برخی عوامل محیطی

عوامل محیطی باعث می شوند عامل ژنتیکی بروز خال از حالت بالقوه به حالت بالفعل دربیاید و زودتر از زمان موعد ظاهر شوند. نور خورشید یکی از مهم ترین عواملی است که در بروز زودتر خال های ملانوسیتی اکتسابی نقش دارد، استفاده مرتب از ضد آفتاب و دوری از نور خورشید می تواند در پیشگیری موثر باشد.

خال های ملانوسیتی مادرزادی

این نوع خال ها از بدو تولد در بدن یا صورت افراد وجود دارند و اغلب به صورت ضایعات برجسته سیاه یا قهوه ای رنگ بروز می یابند. خال های ملانوسیتی مادرزادی به سه نوع دسته کوچک ، متوسط ، بزرگ (غول آسا) تقسیم می شوند. در خال های ملانوسیتی مادرزادی بزرگ که اندازه آن ها بالای 20 سانتی متر است احتمال ایجاد ملانوسیت بدخیم زیاد تر است. این گونه خال ها همیشه باید تحت نظر دکتر باشند.

برداشتن خال از نظر زیبایی و طبی

عده ای قادر به تحمل خال هایی که زیبایی شان را تهدید می کند ، نیستند و در نتیجه تصمیم به برداشتن خال هایشان می گیرند. برداشتن خال یا بر اساس ضرورت طبی صورت می گیرد و یا به خاطر زیبایی. دسته ای از خال ها با تشخیص پزشک باید برداشته شوند. خال هایی که به طور ناگهانی دچار تغییراتی مثل پیدا کردن حاشیه نامنظم ، نامنظم شدن رنگ خال ، پیدا کردن حاشیه غیر قرینه ، خارش ، التهاب ، خونریزی و... شوند ، باید تحت نظر پزشک و با انجام آزمایش های لازم در این زمینه برداشته شوند. اما در حالت عادی اگر خال دچار هیچکدام از این تغییرات نشد ، برداشتنش ضرورت طبی ندارد ، مگر این که خود فرد به لحاظ زیبایی ظاهری دوست داشته باشند خالش برداشته شود.

بعضی از خال ها ذاتا بدخیم هستند و اغلب به مرحله بدی می رسند که مریض به پزشک مراجعه می کند ، اگر آن خال برداشته نشود ، قطعا خطرناک است. خال های بدخیم ویژگی هایی دارند که می توان آن ها را از سایر خال ها تمییز داد. با آزمایش تکه برداری آسیب شناسی می توان متوجه بدخیمی خال شد.

برای برداشتن خال چه با ضرورت طبی و چه به خاطر زیبایی باید آزمایش های آسیب شناسی و پاتولوژی روی خال صورت بگیرد. از لحاظ علمی و از نظر قانون طب ، هر ضایعه ای که از بدن برداشته شود ، حتی اگر بدانیم کاملا خوش خیم است باید روی آن آزمایش های آسیب شناسی صورت بگیرد. هر چند در حال حاضر برداشتن خال ها به منظور زیبایی ، در بیشتر موارد بدون هیچ آزمایشی صورت می گیرد و همه چیز به تشخیص پزشک از روی ظاهر خال بستگی دارد.

با دوستان خود به اشتراک بگذارید: