اصول اساسی عبارتند از:

تعیین یک تشخیص یا مجموعه ای تشخیص های محتمل که در صورت لزوم، به وسیله آزمون قابل سنجش باشد.

مشخص کردن نگرانی ها و پرسش های بیمار یا خانواده او و اثر آن بر کیفیت زندگی آن ها (اختلال در خواب، مدرسه، کار و...)

بررسی آنچه باعث تشدید اگزما می شود. این پرسش ها گاهی می تواند منجر به آزمون های مفید شود و اغلب اقوات به تمهیداتی می انجامد که کمک کننده خواهد بود (برای مثال حفاظت از پوست با روغن خالص برای شنا در استخر).

نرم کننده ها، برای رفع خشکی قابل استفاده است. نرم کننده ها می توانند به شکل کرم، پماد و روغن هایی که در وان حمام پخش می شوند، باشد. از بین بردن خشکی ممکن است به رفع خارش هم کمک کند. بهترین نرم کننده هایی که پایه آن ها تنها روغن است (مثل پارافین سفید نرم) و پمادهای جامد در مایع عموما به خوبی تحمل می شوند، به این معنی که ایجاد خارش یا تحریک نمی کنند ولی از نظر آرایشی جذابیتی ندارند.

جایگزین کردن صابون: روغن های پخش شونده ای برای استفاده در وان یا هنگام دوش گرفتن وجود دارد که علاوه بر اینکه پوست را کمتر خشک می کند، پاک کننده نیز هست. کرم های با پایه آبی، پمادهای جامد در مایع و بعضی نرم کننده های دیگر را می توان به جای صابون استفاده کرد.

درمان عفونت در صورت بروز؛ این علت شایعی برای بدتر شدن اگزماست و یک آنتی بیوتیک مناسب می تواند آن را برطرف کند.

استروئید موضعی؛ بیشتر اگزماها با استروئید موضعی مناسب بهبود پیدا می کنند. استروئید برای ایجاد آثار مفید واقعی باید به اندازه کافی قوی باشد ولی نباید بیش از حد نیاز استفاده شود.

با دوستان خود به اشتراک بگذارید: