در اروپای غربی، حدود 3 درصد جمعیت مبتلا به پسوریازیس هستند. این میزان در افرادی که اصلیت شرقی یا آفریقای غربی دارند، کمتر و در مردان بومی قاره آمریکا نادر است.

علت پسوریازیس چیست؟

این احتمال وجود دارد که پسوریازیس فقط در فردی به وجود بیاید که زمینه ژنتیکی مناسب داشته باشد. به طور کلی زمانی که پسوریازیس در اوایل زندگی ظاهر می شود، بیشتر زمینه مشخص خانوادگی مطرح می شود تا زمانی که دیرتر و در دهه 50 یا 60 شروع شود. پسوریازیس به علت اشکال در یک ژن نیست بلکه ژن های متعددی شاید تا 15 ژن در این رابطه شناسایی شده است. از سویی دیگر، فقط به دلیل ناهنجاری های ژنتیکی ایجاد نمی شود. این موضوع به بهترین صورت در دوقلوهای همسان مشخص می شود، یعنی زمانی که یکی از دو قلوها به بیماری مبتلاست، بروز بیماری در قل دیگر 70 درصد است در حالی که در صورت مطرح بودن زمینه ژنتیک انتظار می رفت این میزان 100 درصد باشد.

قوی ترین همراهی با HLA - CW6 وجود دارد، البته خود این ژن، ژن پسوریازیس نیست. بعضی از ژن های ئیگر که با HLA ارتباطی ندارند و تعیین کننده سیتوکاین های پیش التهابی هستند نیز اهمیت دارند. احتمال دارد که این عدم قطعیت در مورد ژن های دخیل در بیماری، توجیه کننده اشکال مختلف تظاهرات این بیماری باشد.

در صورت وجود سابقه خانوادگی، خطر آن برای کودکان چقدر است؟

در صورتی که یکی از والدین مبتلا به پسوریازیس باشد، به طور تخمینی 10 درصد احتمال دارد که کودک دچار بیماری شود. در صورتی که هر دو والد مبتلا باشند، این میزان تا 50 درصد افزایش می یابد.

محرک های ظهور پسوریازیس چیست؟

در بعضی مواقع با یک یا چند مورد از موارد زیر، پسوریازیس نمایان می شود:

آسیب به پوست - مانند یک زخم - به صورت تصادفی یا در اثر جراحی عفونت، خصوصا گلودردی که با باکتری استرپتوکوک پیوژن گروه A ایجاد شود. داروها مانند لیتیوم و بعضی ضد مالاریاها الکل و مصرف سیگار آشفتگی احساسی گاهی اوقات نور خورشید می تواند باعث ایجاد با تشدید تظاهرات پسوریازیس شود. عفونت HIV

با دوستان خود به اشتراک بگذارید: