ممکن است یک درماتوز درمان پذیر زمینه ای وجود داشته باشد که استعداد بیماری را افزایش می دهد. برای مثال، اگزمای آتوپیک، مستعد کننده عفونت استافیلوکوکی عود کننده است. یک بیمار مبتلا به کورک عود کننده، حداقل باید از نظر دیابت بررسی شود و در صورتی که از سایر عفونت ها نیز رنج می برد، باید از نظر نقص ایمنی بررسی شود. بعضی اوقات بیماران از محل های حامل بی علامت مانند بینی، زیر بغل، پرینه و شیار بین انگشتان پا دچار عفونت مجدد استافیلوکوکی می شوند، لذا نمونه گیری سطحی از این نواحی (و نواحی مشابه در اعضای خانواده نزدیک)، همراه با درمان مناسب با استفاده از تمهیدات موضعی می تواند کمک کننده باشد. در نواحی پوستی می توان از شستشو با مواد ضد عفونی کننده و برای حفرات قدامی بینی می توان از آنتی بیوتیک موضعی استفاده کرد.

سلولیت می تواند یک مشکل عود کننده باشد. به خصوص زمانی که لنف ادم وجود دارد و در این شرایط، عامل معمولا استروپتوکوک پیوژن گروه A است. با استفاده از پنی سیلین وی پیشگیرانه 250 تا 500 میلی گرم در 2 بار در روز ، معمولا می توان از حملات بیشتر جلوگیری کرد. حملات عود کننده سلولیت بر روی اندام های تحتانی، به خصوص در بیماران مسن تر، باعث ایجاد شک به یک منبع درمان نشده عفونت می شود. این منبع می تواند نوعی عفونت قارچی مزمن در ناخن های انگشت پاها و پوست اطراف آن و کلونیزاسیون ثانویه باکتری ها باشد.

با دوستان خود به اشتراک بگذارید: