انجیر

گرم وتر و خلط آور و برای درد سینه و سرفه و بیماری اسیرزو کبد مفید و لی برای چشم و معده مضر می باشد. مصلح آن کرفس است. انجیر سرشار از ویتامین های «آ» و «ب» بوده دارای موادچربی، ازت، قند، آهن و کلسیم نیز می باشد.

«لئونس کارلیه»در کتاب سبزیها و میوه های شفا بخش می نویسد: «اگر چهل تا صد و بیست گرم انجیر خشک را با یک لیتر آب بجوشانند، جوشانده ای بدست می آید که برای زکامهای شدید، تورم حنجره و برنشیت های کهنه مفید است»

«همو» می نویسد: «اگر یک مشت انجیرخشک را در یک لیتر آب، یا بهتر از آن، در یک لیتر شیر بجوشانید داروئی موثری بدست می آید که در مورد تحریک گلو و تورم لثه های دندان می توان آن را غرغره و مضمضه کرد و نتایج موثری گرفت»

«انجیربا خرما و کشمش و عناب ترکیب چهارمیوه مخصوص سینه را می دهد که اگر آنها را به طور مساوی ترکیب کنند و در یک لیتر آب بجوشانند برای عفونت های ریوی و غرغره کردن در درمان آنژین مصرف می گردد»

اگر انجیر را بپزند و بشکل کمپوت و یا مربا در آورند. برای اشخاصی که سوء هاضمه یا یبوست دارند مفید است.

«برای درمان یبوست با انجیر می توانید این طور رفتار کنید: در ظرفی که شیر دارد سه انجیرخشک را که چهار قسمت شده با دوازده کشمش بیاندازید و بجوشانید و صیح ناشتا آن را بخورید»

انجیر علاوه بر این که ملین است قوه باه را زیاد می کند و برای اشخاص ضعیف فوق العاده نافع است.

د چه بسیار کسانی هستند که در زمستان انجیر را خیسانده و برای اشتها به کودکان می خورانند.

دانش پزشکی به همه این مطالب صحه می گذارد و این واقعیت را از نظر علمی تأیید می کند که انجیر میوه با ارزش و از لحاظ تأمین سلامتی برای همه ضروری است.

با دوستان خود به اشتراک بگذارید: