در شیرخوارانی که از شیر مادر تغذیه می کنند مشکل افزایش کلسترول در بزرگسالی و بالا رفتن خطر ابتلا به بیماریهای قلبی- عروقی به علت متابولیسم بهتر کلسترول، کمتر است.

چربی و پروتئین شیر مادر بهتر از چربی و پروتئین دیگر انواع شیرها هضم و جذب می شود. به همین دلیل دردهای قولنجی، جمع شدن گاز، استفراغ و حساسیت نسبت به پروتئین در این شیر خواران کمتر مشاهده می شود.

ترکیب شیر مادر همراه با رشد شیرخوار تغییر پیدا می کند. چربی شیر مادر در شروع هر وعده شیردادن کمتر است و سپس میزان آن تدریجاً بیشتر می شود. این تغییرات کمک بزرگی به سیر نگه داشتن شیرخوار می کند.

به سبب اختلاف در ترکیب چربی شیرمادر، شیرخوار پرخوری نمی کند و کمتر چاق می شود. چاقی این دوران، زمینه ساز عوارض قلبی، عروقی، مفصلی و بیماری قند در بزرگسالی است.

به علت وجود آب کافی در شیر مادر، تشنگی شیرخوار بر طرف می شود، اشتهای او تحریک می گردد و نیازی به دادن آب یا آب قند، حتی در مکانهای بسیار گرم و خشک، نیست.

با مکیدن پستان مادر، غریزه مکیدن و احساس سیری همزمان باهم در شیرخوار به وجود می آید، در صورتی که با مکیدن سرشیشه، معده کودک پر می شود ولی غریزه مکیدن ارضا نمی گردد.

شیرخواران بیمار چون اشتهای کمتری دارند، به یک ماده سهل الهضم و مغذی نیازمندند. شیر مادر می تواند این نیاز را کاملاً تأمین کند.

شیر مادر بتنهایی تا یک سوم انرژی و مواد مغذی مورد نیاز کودک در سال دوم زندگی را تأمین می کند، پس بهتر است تا 2 سالگی از شیر مادر همراه غذای خانواده استفاده شود.

با دوستان خود به اشتراک بگذارید: