بدون ویتامین D استخوانهای سالمی نخواهید داشت. بدون ویتامین A چشمهایتان سالم نخواهند ماند. بدون ویتامین A و E و B و C از پوست خوب و سالمی برخوردار نخواهید بود...

ویتامینها در رشد و سلامت بدن نقش اساسی دارند و کمبود هر یک از آنها، بیماریها و عوارض گوناگونی به وجود می آورد.

واژه «ویتامین» به معنی «آمین حیاتی» است و نخستین بار پزشکی به نام «فونک» این واژه را به کار گرفت.

او پس از مدتها بررسی و آزمایش، سرانجام در سال 1911 ماده متبلوری از پوست برنج جدا کرد و نامش را ویتامین گذاشت و از این ماده در درمان بربری بهره گرفت.

پیش از فونک، یک پزشک هلندی در سال 1889 طی مطالعاتی دریافت مرغهایی که با برنج پوست کنده تغذیه می شوند گرفتار نوعی فلج مشابه فلجی که زندانیان در زندان جاوه دچار بودند، می شوند. این مسأله، او را بر آن داشت که به مطالعه و بررسی بیشتری بپردازد. سرانجام به این نتیجه رسید که مصرف برنج پوست دار از بروز فلج جلوگیری می کند.

از آن پس، بررسی و آزمایش مواد غذایی را آغاز کرد و با رژیمهای گوناگون غذایی جا به جا کردن مواد غذایی در برنامه تغذیه روزانه- به ارزش غذایی مواد پی برد.

این آزمایشها را پزشکان دیگر نیز دنبال کردند و برآیند آزمایشها این بود که همه موجودات نیاز یکسان به ویتامین ندارند، به طوریکه ممکن است نوعی ویتامین برای موجودی لازم و برای دیگری غیرضروری باشد. برای مثال، بعضی مواد برای انسان خاصیت ویتامینی ندارند، اما برای موجودات تک یاخته عامل لازم به حساب می آیند.

نکته دیگری که کشف شد این بود که بعضی از ویتامینها به وسیله میکروبهای مفید روده ساخته می شوند. بنابراین اگر بدن با کمبود این نوع ویتامینها روبرو باشد، به دلیل نرسیدن ویتامین به بدن نیست بلکه به این دلیل اسن که شرایط مساعد برای رشد میکروبها در روده وجود ندارد. یکی از مهمترین و موثرترین راههای توقف رشد و از بین رفتن میکروبهای بی آزار روده، استفاده از آنتی بیوتیکهاست. به همین دلیل توصیه می شود. که جز در موارد ضروری، آنهم تحت نظر پزشک، از این نوع داروها استفاده نشود و در صورت استفاده، ویتامینهای لازم، به موقع و به اندازه در اختیار بدن قرار گیرد تا کمبودها جبران شود و عوارضی به وجود نیارورد.

ویتامینها همیشه مورد نیاز بدن هستند، اما در بعضی موارد از جمله زمان آبستنی، خونریزی و نقاهت باید بر مصرف آنها افزود، زیرا بدن بیش از پیش به آنها نیاز دارد.

بیشتر ویتامینها در بدن ذخیره نمی شوند و مقدار اضافی آنها از راه ادرار دفع می شود. بنابراین مصرف روزانه این مواد ضروری است.

با دوستان خود به اشتراک بگذارید: