کس که می خواهد قبل از شروع به ورزش چیزی بخورد بهتر است نان خالی تناول کند، آن قدر که پیش از آغاز ورزش شروع به هضم کند. حرکت قبل از غذا خوردن باید تند و وقوی و حرکت بعداز غذا نرم و آهسته صورت گیرد. حرکت نباید آن چنان باشد که اشتهای تباه برانگیزد. برای اصلاح اشتهای تباه که میل به تندمزگی و نفرت از شیرینی و چربی دارد، بهترین راه، قی کردن به وسیله موادی مانند سکنجبین و ترب پس از خوردن ماهی است.

تغذیه افراد چاق

شخص فربه اندام نباید و قتی که تازه ار گرمابه آمده است غذا بخورد، بلکه بعداز خروج از حمام و پیش از غذا سبکی بکند و بهتر است که بیش تر از یک وعده غذا نخورد.غذایی را پیش از هضم غذای اولی تناول نکند، و برخوراک به هیچ وجه، حرکات تند انجام ندهد، تا این که غذا قبل از هضم فرونرود و یا بدون هضم فرونلغزد و یا مزاجش بر اثر خضخضه (حرکت غذا) تباه نگردد. در موقع صرف غذا نباید آب زیاد بنوشد- زیرا آب بین طعام و جرم معده جدایی می اندازد و آن را خاموش می کند. بلکه بهتر آن است که آب نخورد تا خوراک به معده وارد شود. علامت ورود طعام به معده آن است که قسمت بالایی شکم سبک می گردد. اگر بسیار تشنه بود کمی آب سرد برمکد و از آن تجاوز نکند. هر قدر اب سردتر باشد بیش تر رفع تشنگی می کند. این مقدار آب مکیده معده را انبساط و انقباض می بخشد. به طور کلی نوشیدن آب به شرطی که در وسط غذا نباشد و به اندازه که برای خوراک مفید باشد رواست.

تغذیه و مصرف آب براساس مزاج

کسانی که سرد مزاج و ترمزاج هستند بهتر است بعد از مصرف غذا، تشنگی را تحمل کنند و بخوابند. لیکن تشنه ماندن بعد از غذا و خوابیدن بعد از طعام برای گرم شدگان صفرا دار خوب نیست. (تشنه خوابیدن برای افراد صفراوی مزاج و افراد گرسنه زیان آور است). کسانی که بیماری صفراوی دارند اگر به مدت زیاد گرسنه بمانند زهره به معده راه می یابد و هر غذایی را که بعداً خورده می شود به تباهی می کشاند، و در این صورت در حالت خواب و بیداری آن چه بر سر تباه مزاجان می آید برآن ها روی می دهد و شاید هم اشتها به غذا از بین برود. در این حالت باید آن قدر آب بخورد که طعام را به طرف پایین براند و مزاج خود را با غذای خفیف مانند آلو، که مزاج را تغییر نمی دهد نرم کند و یا شیر خشت بخورد و بعد از این که اشتهایش بازگشت غذا میل نماید.

کسانی که مرطوب اندام و مرطوب بدن هستند و رطوبت بدن شان طبیعی و به آسانی قابل گذاختن است نمی توانند مانند خشک بدن ها تحمل گرسنگی داشته باشند. مگر آن که بدن شان از رطوبت های غیر طبیعی و غیر آن چه در گوهر اندام ها دارند پر شده باشدو آن رطوبت های وارده «خوب» باشند و شایستگی داشته باشند که طبیعت آن ها را به غذای صحیح تبدیل کند و نیروی غذایی به آن ها بدهد. کسانی که درون گرم و نیرومند دارند، اکثراً بعد از خوردن غذای غلیظ، غذا به بادهایی تبدیل می شود که معده و اطراف آن را کشیدگی می دهد و بیماری هایی که از کشیدگی معده و اطراف ان انتظار می رود روی می آورند.

با دوستان خود به اشتراک بگذارید: