چگونه با مشکل اضافه وزن مبارزه کنیم؟

نزدیک به دو سوم جمعیت ما اضافه وزن دارید، یکی از بزرگ ترین دلایل این موضوع این است که ما مواد غذایی را بی دلیل فقط به خاطر خوشمزه و بهتر شدن، با هم مخلوط می کنیم. این مطلب به توضیح بسیاری نیاز دارد.

مثلا گوشت و سیب زمینی را با هم می خوریم. این غذا را همه آدم ها حداقل یک بار در زندگی شان خورده اند. به همان راحتی و وضوحی که راجع به گوشت و سیب زمینی حرف می زنم، راجع به ماهی و برنج، نان و پنیر و مرغ و ماکارونی هم می گویم. خوردن یک استیک را در نظر بگیرید. آن طور که می خواهید و دوست دارید آماده اش می کنید و بعد هم می خورید.

سپس در معده این پروتئین فشرده احتیاج به مقدار قابل توجهی مایع هضم کننده دارد. چیزی که این مواد فشرده را در هم بشکند-یک مایع اسیدی-همان موقع سیب زمینی سرخ کرده می خورید.

حالا ممکن است بگویید: صبر کن، سیب زمینی که جزو صیفی ها است. درست است، سیب زمینی جزو صیفی ها است ولی به شرط آن که شما یک سیب زمینی خام را گاز بزنید و بجوید در آن صورت در معده شما تبدیل به مواد غذایی پرآب می شود ولی وقتی پخته شد دیگر تبدیل به آب نمی شود. وقتی پخته شد، بیشتر آب آن از بین رفته و تبدیل به غذای فشرده شده و فقط نشاسته باقی مانده است. پس این نشاسته فشرده همراه استیک وارد معده می شود، مایع هضم کننده لازم برای در هم شکستن این غذا دیگر اسید نیست، بلکه باز است.

اگر تا به حال فقط یک بار سر کلاس شیمی رفته باشید می دانید که از برخورد اسید و باز چه اتفاقی می افتد. آنها یکدیگر را خنثی می کنند.

پس شما فقط استیک و سیب زمینی خورده اید، آنها را وارد معدتان کرده اید و مایع هضم کننده درون معده هم خنثی شده است. پس تکلیف این غذا چه می شود؟ بدن ما که همیشه هشیار و بیدار است فورا ترتیب یک عملیات را می دهد چرا که مهم ترین چیز در بدن ما هضم غذا است. بدن جدا به آشفتگی و سر در گمی می افتد. باید مایع هضم کننده بیشتری ترشح کند. برای این کار هم به دقت احتیاج دارد و هم به انرژی. مایع هضم کننده جدید در معده ترشح می شود، بعد چه اتفاقی می افتد؟ دوباره خنثی می شود. حالا دیگر آشفتگی بدن به نهایت خود رسیده. انرژی بیشتر لازم دارد تا مایع هضم کننده بیشتری ترشح کند. زمان زیادی طی انجام این عملیات هدر می رود. این یک واقعیت است که بدن ساعات بسیاری را صرف تولید مایع هضم کننده غذا می کند.

این مایع دوباره در معده ترشح می شود و ما تازه ترش می کنیم و احساس می کنیم که غذایمان درست نمی تواند هضم شود. بالاخره غذایی که خورده ایم همان غذایی که درست هم هضم نشده توسط حرکات دودی شکل روده از معده خارج می شود. این غذای هضم نشده، بعد از این که ساعت ها در معده مانده، با فشار وارد روده ها می شود. درست مثل این که معده به روده می گوید: هی، بیا، کمی هم تو تحملش کن!

با دوستان خود به اشتراک بگذارید: