به نظر می رسد دو گروه از مردان هستند که این بیماری نمی تواند آنها را مبتلا کند. از روی خصوصیت همین دو گروه بود که اطلاعات زیادی در مورد علل بزرگی خوش خیم پروستات و چگونگی معالجه آن در اختیار ما قرار گرفت. گروه اول شامل مردانی است که عقیم بوده اند یعنی یا از طریق جراحی بیضه های خود را برداشته بودند یا بیضه های آنان به علت مصرف هورمونهای زنانه ای نظیر استروژن مچاله شده و دیگر تستوسترون تولید نمی کرد.

ایمنی این مردان در مقابل بزرگی خوش خیم پروستات سالها پیش پزشکان را به این فکر انداخت که بزرگی غده پروستات به نحوی با تولید تستوسترون مرتبط است. در واقع در حدود 100 سال پیش گاهی مردان مبتلا به بزرگی خوش خیم پروستات انسدادی، برای رهایی از علائم بیماری تن به عقیم شدن می دادند و پزشکان لاف می زدند که 80 تا 87 درصد بیمارانشان با این کار بهبود یافته اند. اما احتمالاً در این مورد درمان از خود بیماری بدتر بوده است. از هنگامی که روشهای درمانی جراحی به وجود آمدند عقیم سازی کنار گذاشته شد.

گروه دیگری که مبتلا به بزرگی خوش خیم پروستات نمی شوند چه ؟

آنان گروهی از مردان هستند که سطح تستوسترون طبیعی دارند، اما در آنها بزرگی خوش خیم پروستات به وجود نمی آید. نه تنها این مردان در سراسر زندگی خود پروستات کوچکی دارند بلکه با افزایش سن آنها پروستانشان با روند آهسته ای عملاً کوچکتر می شود. گرچه این مردان از سایر جهات عادی هستند، موهای صورت و بدن آنها از یک مرد متوسط کمتر است و هرگز تاس نمی شوند. ثابت شده است که این مردان کمبود ژنتیکی آنزیمی را دارند که 5- آلفا- ردوکتاز نامیده می شود. این آنزیم تستوسترون را به آندروژن (هورمون مردانه) فعال تری تبدیل می کند که دی هیدروتستوسترون نامیده می شود.

آیا این بدان معناست که دی اچ تی باعث رشد پروستات می شود ؟

هیچ کس به طور قطع نمی داند که چه چیزی باعث بزرگی خوش خیم پروستات می شود. گرچه آشکارا به نظر می رسد که ترکیبی از بالا رفتن سن و هورمونها مسئول آن باشد. با وجود این بله، این روزها نظریه اصلی روی نقش دی اچ تی متمرکز شده است.

غلظت دی اچ تی در پروستات طبیعی و کیسه های منوی از سایر بافتهای بدن بیشتر است. غلظت دی اچ نی در بافت بزرگی خوش خیم پروستات که هنگام جراحی برداشته می شود بالاتر از غلظت آن در بافت طبیعی پروستات است. به علاوه با مطالعاتی بر روی سلولهای پروستات موجود در لوله آزمایش نشان داده است که دی اچ تی باعث تحریک تکثیر سلولهای پروستات می شود.

بیشتر حیوانات وقتی پیر می شوند توانایی تولید دی اچ تی را از دست می دهند. مردان همزمان با افزایش سن تستوسترون کمتری تولید می کنند. اما به تولید و تجمع سطوح بالای دی اچ تی در پروستات خود ادامه می دهند.

به اعتقاد دانشمندان واقعاً چه اتفاقی می افتد ؟

اعتقاد بر این است که دی اچ تی به داخل هسته سلول پروستات منتقل می شود و در آنجا ماجراهایی را باعث می شود که این ماجراها سرانجام منجر به تحریک تولید پروتئینهایی می شود. این پروتئینها عوامل رشد نامیده می شوند. این عوامل روی بافت پروستات تأثیر می گذارند و منجر به بزرگی پروستات که موسوم به بزرگی خوش خیم پروستات است می شوند. پژوهشهایی نشان داده است که بافت بزرگی خوش خیم پروستات دارای عوامل رشد بیشتری از بافت طبیعی پروستات است.

آیا این مطلب برای شما مفید بود؟
بر اساس رای ۰ نفر از بازدیدکنندگان
با دوستان خود به اشتراک بگذارید: