همانند هر سرطان دیگری بستگی به آن دارد که سرطان به چه مرحله ای رسیده باشد. این امر همچنین بستگی به تعریف شما از کلمه درمان دارد. بیشتر مردانی که توده های سرطانی آنها در هنگام تشخیص محدود به پروستات است به اندازه مردانی که هرگز به سرطان پروستات مبتلا نمی شوند به حیات خود ادامه می دهند.

اگر سرطان از کپسول پروستات گذشته باشد، میزان ادامه حیات در طی پنج سال آینده به 45 درصد نزول می کند. اگر سرطان به غدد لنفاوی یا استخوان یا از طریق جریان خون به سایر اعضا مثل کبد یا مثانه گسترش یافته باشد میزان ادامه حیات به 15 تا 20 درصد نزول می کند. در مورد اکثر مردان آهسته کردن سیر پیشرفت انعطاف ناپذیر سرطان، از دید درمانی، به اندازه تخریب توده سرطانی در هنگام آسیب پذیری آن اهمیت دارد.

تشخیص سرطان پروستات

علائم سرطان پروستات کدام اند ؟

متاسفانه بیشتر سرطانهای پروستات بدون علامت هستند. یعنی برای ماهها یا حتی سالها علائم قابل توجه یا مشکلاتی ایجاد نمی کنند. توده سرطان پیش از اینکه بتواند روی پیشابراه فشار وارد آورده و در تخلیه ادرار مشکل ایجاد کند باید کاملاً بزرگ شده باشد. علائم سرطان پروستات پیشرفته تر شامل وجود خون در ادرار، دفع شبانه ادرار، درد هنگام ادرار یا هر تغییر ناگهانی دیگری در عادات ادراری طبیعی است.

یک لحظه تأمل کنید، اینجا همان علائمی است که شما از آنها به عنوان علائم مشخصه بزرگی خوش خیم پروستات نام بردید . این دو چه تفاوتی باهم دارند ؟

تفاوت اصلی این است که اگر شما مبتلا به بزرگی خوش خیم پروستات باشید علائم به تدریج ظاهر می شوند. اما در سرطان پروستات، آنها ممکن است کاملاً ناگهانی شروع شوند.

سرطان پروستات علائم معدودی ایجاد می کند که در بزرگی خوش خیم پروستات وجود ندارند. انزال منی ممکن است دردناک شود و از آنجا که سرطان پروستات از جمله سرطانهایی است که به استخوان انتشار می یابد، درد غیرقابل توضیح پشت هم می تواند یک نشانه از آن باشد، درد اغلب در ستون مهره هاست اما می تواند در لگنچه استخوانی، ناحیه تحتانی پشت، استخوانهای خاصره یا استخوانهای فوقانی پا نیز باشد.

با دوستان خود به اشتراک بگذارید: