کاملاً نه. اما محققین موکداً پیشنهاد کرده اند که شاید بهتر باشد این معاینه به دفعاتی بیش از یک بار در سال انجام شود. با وجود موارد فراوانی که از تشخیص خطا در این گزارشها آمده است (و مواردی گزارش شده که معاینه منفی بوده اما پروستات سرطانی بوده است) بعید به نظر می رسد که افزایش تعداد معاینات راست روده از طریق لمس تأثیر چندانی داشته باشد. امکان دیگر این است که شاید تستهای حساس تری برای تشخیص این غده های سرطانی در هنگام درمان پذیری آنان مورد نیاز است.

آزمایش آنتی ژن اختصاصی پروستات

نظرتان درباره آزمایش آنتی ژن اختصاصی پروستات چیست ؟ این آزمایش چگونه توده های سرطانی پروستات تشخیص می دهد؟

آنتی ژن اختصاصی پروستات یک آنزیم گلیکو پروتئینی است که تقریباً فقط به وسیله پروستات ساخته می شود و در همه کسانی که دارای پروستات و سطوح عادی تستوسترون هستند، قابل سنجش است گرچه سطح آنزیم در مردانی که سرطان پروستات دارند بالا می رود. با انجام تحقیقاتی روشن شده است که هرگرم از سرطان پروستات به طور متوسط 10 برابر یک گرم از بافت معمولی پروستات آنتی ژن اختصاصی پروستات تولید می کند.

نتایج این آزمایش چگونه سنجیده می شود ؟

سطوح آنتی ژن اختصاصی پروستات که از نمونه های خونی گرفته شده است برحسب ناموگرم یا بیلینیوم گرم در هر میلی لیتر محاسبه می شود. سطح طبیعی آنتی ژن اختصاصی پروستات باید کمتر از 4 نانوگرم در میلی لیتر باشد. یک سطح آنتی ژن اختصاصی پروستات بین 4 تا 10 نانوگرم در میلی لیتر در منطقه تیره قرار دارد که دلالت بر وجود احتمالی یک سرطان موضعی است.

سطح بالای 10، دلالت محکمی بر سرطان و احتمالاً سرطان انتشار یافته دارد. خوشبختانه در پژوهشی که در مجموع، 150 هزار نفر مرد را در بر می گرفت کلاً، دقت آنتی ژن اختصاصی پروستات در تشخیص سرطان پروستات دو برابر دقت معاینه راست روده بود. آنتی ژن اختصاصی پروستات دقیقاً در 40 درصد موارد وجود سرطان را پیش بینی می کرد. در صورتی که معاینه راست روده مثبت تنها 20 درصد مواقع درست از آب در می آمد.

با دوستان خود به اشتراک بگذارید: