پروستات برداری رادیکال جراحی بزرگی است مه در آن کل پروستات و کیسه های منوی برداشته می شوند. نباید این جراحی با پروستات برداری محدودی که در موارد بزرگی خوش خیم پروستات انجام می شود، و ما در فصل پیش از آن صحبت کردیم، اشتباه شود. هر چند شیوع این جراحی به اندازه آن نیست. در بررسی اخیری مشخص شد که به علت افزایش سرطان پروستات گزارش شده و بهبود روشهای این جراحی، شمار پروستات برداری رادیکال در دریافت کنندگان برنامه دولتی مراقبتهای پزشکی سالمندان در بین سالهای 1984 تا 1990 تقریباً شش برابر افزایش یافت.

پروستات برداری رادیکال جراحی پیچیده ای است که چند ساعت به طول می انجامد. پس ار برداشت پروستات مجرای ادراری ضرورتاً بازسازی می شود. به این صورت که، مثانه به داخل لگن پایین کشیده می شود، گردن مثانه به ریشه پیشابراه در نقطه ای که غده پروستات از آن جدا شده است بخیه می شود. این عمل در محل قبلی پروستات پلی ایجاد می کند و مجرای ادراری تحتانی را بازسازی می کند.

در این روش جراحی، برش در چه ناحیه ای انجام می شود ؟

دو روش پروستات برداری رادیکال وجود دارد. یکی از آنها روش پشت عانه ای است که از پشت و زیر استخوان عانه اقدام به دستیابی به پروستات می شود و روش دیگر پرینئال است که از طریق پرینئوم (فضای بین بیضه و مخرج) این عمل صورت می گیرد.

کدام یک از این دو روش بهترند ؟

هر دو مزایا و معایب خود را دارند. پروستات برداری پشت عانه ای این امتیاز را دارد که به جراح امکان می دهد در هنگام جراحی غدد لنفاوی را برای بررسی آسیب شناسی بردارد یا اگر سرطان پروستات گسترش یافته است از ادامه جراحی صرف نظر کند. این عمل در طی پروستات برداری پرینئال ممکن نیست. بنابراین یک بیمار مبتلا به سرطان ممکن است در فاصله چند روز نیاز به انجام دو جراحی جداگانه داشته باشد : یک برش شکمی برای بررسی غدد لنفاوی او و یک برش پرینئال برای برداشت پروستات او.

به نظر می رسد دلیلی برای انجام روش پرینئال وجود ندارد، درست است ؟

نه، روش پشت عانه ای هم معایبی دارد. بهبودی دشوارتر صورت می گیرد. زیرا یک برش شکمی به طور قابل ملاحظه ای ناخوشایندتر از یک برش پرینئال است و در این روش دست یافتن به پروستات و برداشت آن قدری مشکل تر است.

با دوستان خود به اشتراک بگذارید: