علاوه بر قسمتی که در آلت تناسلی جاگذاری می شود این دستگاه شامل یک مخزن پر از مایع است که در زیر عضلات شکم کار گذاشته می شود و پمپی که در پوست بیضه ها جای داده می شود. وقتی مردی می خواهد در خود نعوظ ایجاد کند پمپ را می فشارد و مایع را از مخزن به سمت سیلندر حرکت می دهد و با فشردن محل دیگری از پمپ مایع سیلندر را ترک گفته و به مخزن باز می گردد و آلت تناسلی شل می شود.

مزایا و معایب هر یک از این روشهای درمانی چیست ؟

احتمالا شما از تصور اینکه سوزنی را در آلت تناسلی خود فرو می کنید به خود می لرزید. اما آنقدر که شما فکر می کنید بد نیست. تزریق در جانب آلت تناسلی جایی که بافت اسفنجی دارد و فاقد پایانه عصبی است صورت می گیرد. هنوز خطراتی وجود دارد. جای تزریق در اثر ترمیم ممکن است اثر ناخوشایندی از خود به جا بگذارد. اگر دارو بیش از حد معینی تزریق شود ممکن نعوظ خیلی طول کشیده و آلت تناسلی را از بین ببرد. اگر چه بیشتر اورولوژیستها این روش را توصیه می کنند، تزریق درمانی هنوز به وسیله سازمان غذایی دارویی تایید نشده است.

دستگاه تخلیه، ساده و بی خطر است. اغلب مردان مسن تری که اصراری به داشتن نعوظ کاملا سخت ندارند این روش را ترجیح می دهند. به چند دلیل دستگاههای مصنوعی از رده خارج شده اند. آنها احتیاج به جراحی دارند که پر هزینه است و می تواند منجد به عوارض شود. همیشه کمی خطر آن وجود دارد که دستگاه خوب کار نکند. برخی پزشکان آنها را به عنوان آخرین چاره به مردانی که نمی توانند یا نمی خواهند از سایر روشها استفاده کنند، توصیه می کنند.

با دوستان خود به اشتراک بگذارید: