جای تعجب است که وقتی که آنها برای اولین بار مصرف می شوند منجر به سطوح بالای تستوسترون و رشد توده سرطانی، یا آنچه به عنوان شعله ور شدن شناخته شده است، می شوند. این رشد عملاً باعث تشدید علائم از جمله درد می شود. اما پس از حدود یک هفته سطوح تستوسترون تا نزدیک صرف نزول می کند. یعنی در حدود همان سطحی که پس از برداشتن بیضه ها حاصل می شود. رشد توده سرطانی آهسته می شود و حال بیمار رو به بهبودی می گذارد.

آیا داروهای مشابه هورمون آزاد کننده هورمون محرک جسم زرد همه تستوسترون و سایر آندروژنهای موجود در بدن را از بین می برد ؟

غدد فوق کلیوی هنوز مقادیر ناچیزی از هورمونهای مردانه را تولید می کنند. گاهی به بیمار قرصهایی داده می شود که حاوی یک آنتی آندروژن دارویی که تأثیر هر هورمون مردانه باقیمانده ای را مهار می کند، می باشد یکی از این داروهای آنتی آندروژن فلوتامید است. فیناستراید، که ما در فصل 3 از آن به عنوان داروی درمانی بزرگی خوش خیم پروستات نام بردیم، داروی دیگری است.

آیا شخص واقعاً نیاز به دو نوع داروی هورمونی دارد ؟

این امر نامشخص و کمی مورد اختلاف است. سازمان دارویی و غذایی در سال 1989 این درمان ترکیبی را ارائه داد. این سازمان پس از انجام بررسیهایی نشان داد که مردانی که با هر دو دارو درمان می شوند و 35 ماه پس از درمان زنده می مانند و که بیشتر از مقدار متوسط 28 ماه است. اما بررسیهای دیگر نشان داد که استفاده از آنتی آندروژنها به جز جلوگیری از رشد اولیه توده سرطانی که در هفته اول شروع مصرف با داروهای مشابه هورمون آزاد کننده هورمون محرک جسم زرد دیده می شوند تأثیر دیگری ندارد یا تأثیر بسیار کمی دارد.

با دوستان خود به اشتراک بگذارید: