عموماً خطر مرگ و میر مادران در سنین زیر 20 و بالای 35-30 سال زیادتر است. یک مطالعه که در سیلان انجام شد، نشان داد که خطر مرگ و میر مادران در گروههای سنی 39-35، 44-40 و 49-45 سال بیشتر است. مطالعه ای در آمریکا نشان داده است که خطر مرگ و میر مادران در سنین بین 44-40 سال، 5/4 برابر بیشتر از سن 24-20 سالگی است. در بیشتر کشورها عوارض حاملگی و زایمان نیز مطابق همین طرح و الگوست، یعنی میزان بالای عوارض را در سنین زیر 20 مشاهده می کنیم.

اثرات روی جنین و بچه

مطالعه ای در پنجاب هندوستان نشان داده است که خطر مرگ و نیر جنینی 125-105 در هر هزار حاملگی در گروه سنی 34-30 است و این میزان در چه سالگی به 200 در هزار افزایش می یابد؛ در انگلستان میزان مرگ و میر جنینی در مراحل آخر حاملگی نسبت مستقیم با سن مادر دارد، مرگ و میر نوزادان و مرگ و میر جنینی در مراحل آخر حاملگی در آمریکا در میان مادرانی که در سنین بین 30-20 سالگی هستند پایین است. تولد بچه های نارس نیز در سنین پایین تر از 20 و بالاتر از 30 سالگی بیشتر می باشد .

افزایش مرگ و میر اطفال نیز بین زنان کمتر از 20 سال و بالاتر از 32 دیده می شود. تعدادی از ناهنجاریهای مادر زادی نیز با بالا رفتن سن مادر بیشتر دیده می شود. به عبارت دیگر تولد نوزادان منگول که وقوع آن یک در هر 2500 -2000 تولد زنده است، در مورد زنان 39-35 ساله به یک در 300 می رسد. با بالا رفتن سن مادر این رقم 1 به 50 و در آخزین مرحله یک به 35 ، در میان مادران خیلی مسن می رسد.

مطالعات ریاضی که در سال 1966 در ژاپن، استرالیا و انگلستان انجام شد نشان داد که کاربرد وسایل جلوگیری از حاملگی تا حدودی این دوره خطر را حذف می کند و خطر به دنیا آمدن نوزادان منگول را به یک سوم می رساند .

با دوستان خود به اشتراک بگذارید: