سلامتی به تغییری جلوه ای است از تعادل یعنی انعکاسی است از تعادل بخشی های مختلف زندگی؛ تعادل در خوردن، تعادل در کار کردن، تعادل در حرف زدن، تعادل در خواب و بیدار بودن و غیره. اگر در هر یک از جوانب زندگی اختلال به وجود می آید و تعادل از بین برود تا حدود زیادی در سایر جنبه ها اثر می گذارد. مثلاً به علت خوردن مداوم غذاهای نامناسب (خیلی چرب، یا خیلی شور، و .... ) جسم و روح و فکر ما تعادل سلامتی خود را از دست می دهد.

برای تأمین سلامتی باید به وجود و تشخیص نوع اختلال و عدم تعادل به عنوان علت اصلی بیماری پی برد و برای اعاده سلامتی به دو نکته مهم و اصلی باید توجه داشت :

1- تشخیص و پیدا کردن علت اصلی اختلال و اساس بیماری. 2- آمادگی شخص برای این که عاقلانه ترین راه، برای مقابله با آن اختلال، یعنی برای درمان انتخاب شود و از هر روش منطقی که منجر به شفای بیمار شود استقبال نماید.

یعنی اگر دوای تلخ بدمزه ای به او کمک می کند مورد استفاده قرار دهد، و اگر استراحت لازم است، استراحت کند و از هر روش صحیحی برای شفای خود استفاده نماید. بنابراین، مادام که ریشه و علت اصلی اختلال و عدم تعادل مشخص نشده است مصرف هرگونه دارویی به خصوص داروهایی که برای تسکین و رفع موقتی بیماری ها مورد استفاده قرار گیرد بی نتیجه می باشد.

سعی نمایید با تمهیدات منطقی عدم تعادل ایجاد شده در جسم خود را ریشه یابی نموده و با آن مقابله کنید و با برقراری تعادل، سلامتی را به بدن بازگردانید. غذای خوب برای سلامت و به وجود آوردن تعادل ضروری است و تعداد کمی از زنان آن طور که باید خوب و متعادل می خورند، نارسایی تغذیه ای شاید مهم ترین دلیل رایج برای مشکلات هورمونی باشد.

با دوستان خود به اشتراک بگذارید: