آهن : هیچ شکی وجود ندارد که بسیاری از ما می توانیم بیش از آن چه اکنون آهن دریافت می کنیم، این ماده را مصرف کنیم. پروژهشگران علوم تغذیه معتقدند همان طور که زنان در مورد مصرف کلسیم به دلیل پوکی استخوان نیاز به توجه بیش تری دارند.

در مورد مصرف آهن نیز نیازمند توجه بیش تری می باشند. نیاز بدن به آهن در جوانی که بر حجم خون به سرعت افزوده می شود و هم چنین در دوران بارداری، افزایش می یابد. لذا هر رژیم غذایی که از پروتئین و ویتامین کافی باشد و به وسیله منابع طبیعی به بدن برسد از نظر آهن نیز کافی و مناسب خواهد بود. در بدن انسان تقریباً 4 گرم آهن وجود دارد و مقدار این عنصر در مردان به ازای هر کیلو وزن بدن، 50 میلی گرم و در بدن زنان به ازای هر کیلوگرم وزن بدن 35 میلی گرم آهن وجود دارد.

از مقدار آهن موجود، تقریباً 5/2 گرم آن در هموگلوبین و 3/0 گرم آن در نسوج و 1 گرم آن به صورت ذخیره می باشد وجود آهن در بدن برای انجام بسیاری از فعالیت های حیاتی ضروری است. این عنصر در ساخت هموگلوبین شرکت دارد. آهن امکان تشکیل هموگلوبین عضلانی را به وجود می آورد و در کار سیستم تنفسی و حمل اکسیژن از ریه ها به سایر قسمت های بدن نیز فعال است. جذب آهن مانند کلسیم و چند ماده معدنی دیگر متغییر است زیرا عوامل زیادی در آن اثر می گذارند. بدن در طول زندگی برای تأمین نیازهای در حال تغییرش به آهن غذایی احتیاج دارد.

نیاز به آهن برای حفظ ذخایر کافی، جایگزینی اتلاف روزانه (مثلاً دفع در زنان) فراهم کردن مقادیر کافی برای افزایش عضله و خون، به خصوص در بارداری نوزادی و بلوغ می باشد. هنگامی که کمبود آهن مشاهده شود استفاده از مکمل آهن ضروری است. قابل ذکر است که شاید فقر آهن بر اثر خونریزی روده، خونریزی شدید دوران قاعدگی، برنامه غذایی سرشار از فسفر، سوء هاضمه، زخم ها، مصرف بیش از اندازه قهوه و چای یا دلایل دیگری باشد. کاربردهای آهن در درمان کم خونی، خونریزی، قاعدگی های دردناک، و خستگی، به عنوان یک اصل مهم و ثابت مدنظر بوده، و وجود این ماده معدنی برای حفظ سلامتی دستگاه ایمنی بدن و تولید انرژی نیز لازم می باشد.

با دوستان خود به اشتراک بگذارید: