تعریفی مناسب برای گیاه درمانی

گیاه درمانی را غلیرغم نظرات متفاوت مراجع داخلی و بیم المللی، به ساده ترین و علمی ترین شکل می توان این گونه بیان کرد :

گیاه درمانی به علم درمان و پیش گیری از بیماری ها با استفاده از قسمت مختلف گیاهان و مواد تهیه شده از آن ها گفته می شود. گیاهانی که به روش سنتی برای درمان به کار می روند اصطلاحاً گیاهان دارویی نامیده می شوند. یکی از اصول مهم درگیاه درمانی این است که این گیاهان و یا بخش های مورد استفاده آن باید کاریی مناسبی در درمان داشته باشند. هر گیاه دارای ساختاری با ترکیبات شیمیایی است که جداسازی و تعیین خواص شیمیایی اجزای آن یکی از موضوعات بسیار مهم در گیاه درمانی می باشد. طبق نظر کمیسیون ای که مسئول تهیه وتوسعه رساله هایی در مورد گیاهان می باشد، مواد شیمیایی جداسازی شده از گیاهان تحت عنوان گیاهان دارویی قرار نمی گیرند. از سوی دیگر پروفسور ویس اعتقاد دارد که مواد شیمیایی جداسازی شده از گیاهان جزئی از گیاه درمانی بوده و این ها را جزو گیاهان دارویی قوی طبقه بندی می کند.

‏مواد شیمیایی که مستقیما از گیاه استخراج می شود را می توان به عنوان گیاهان دارویی یا داروهای طبیعی طبقه بندی کرد و از این گروه می توان به مواد ‏دیگوکسین و دیجیتوکسین اشاره کرد که از گونه های مختلف کل انگشتانه ‏به دست می آیند. اما در صورتی که مشتقات و مواد مستخرجه گیاهی به صورت ‏سنتتیک تغییر یابند دیگر جزو مواد دارویی طبیعی نیستند، زیرا در طبیعت یافت ‏نمی شوند که ازجمله این مواد می توان به استیل دیگوکسین ‏ومتیل دیگوکسین اشاره کرد. مشکل دیگری که امروزه به چشم می خورد این است که بسیاری از مواد شیمیایی که قبلا از گیاهان جداسازی شده اند در حال حاضر به صورت مصنوعی تهیه می گردند و در بسیاری حالات ماده اصلی مورد استفاده جهت سنتز و ساخت مصنوعی داروها هیچ ارتباطی باگیاه دارویی اصلی ندارند، بدین معنی که موارد استخراج شده ازگیاه درطی فرایند مصنوعی فراوری ماهیت خود را تغییرمی دهندکه این حالت را اصطلاحا جایگزینی اسانس های روغنی می گویند.

‏استفاده ازمواد مؤثر فعال جداسازی شده یک روش نسبتا جدید است که با گیاه درمانی سنتی تفاوت دارد. دراین مورد که آیا می توان آن را جزو گیاه درمانی قرارداد یا خیر توافق کلی وجود ندارد، زیرا همان گونه که قبلا توضیح داده شده فلسفه گیاهان دارویی استفاده ازگیاهان یا بخش هایی از گیاه مثل برگ،گل، ریشه، میوه و دانه می باشد. از نقطه نظر شیمیایی، گیاهان دارویی را می توان به عنوان مخلوط های شیمیایی طبقه بنه ی کودکه گاهی به اختصارمواد شیمیایی مخلوط، مواد شیمیایی مرکب یا کمپلکس نامیده می شوند. برای درک دقیق و صحیحی از گیاه درمانی، باید به مواد شیمیایی کمپلکس موجود دو مرگیاه به عنوان یک دستورالعمل نگاه کنیم.

متخصصین عصر جدید عموما برای شناسایی اصول مربوط به ماهیت گیاهان و ساختارهای کمپلکس شیمیایی آن ها از دانش ژنتیک بهره می گیرند. قطعا یکی از ابزارهای فیزیکی لازم برای شناسایی و بررسی دقیق گونه ها شناسایی ژن های آن هاست. اما باید توجه داشت که ساختار و عملکرد زن ها را هنگامی که آن ها با هم ترکیب شده و کمپلکس ایجاد می کنند نیز موشکافانه بررسی شود. سازندگان این گونه داروها باید از مواد در دسترس و قابل تهیه استفاده کنند و قوانین کا شان را مانند قانون موجود در موسیقی برنامه ریزی کنند. به ین صورت که مانند یک موسیقیدان اول نت ها، کلیدها، ریتم ها و هارمونی ها را بشناسند و سپس یک اثرکامل و مرکب ایجاد کنند. مشابه حالت این موسیقیدان، یک متخصص علوم گیاهی نیز می تواند گیاهان را با توجه به ‏اثرات کل گیاه و اثرات مربوط به اجزای شیمیایی ویژه آن ها مشخص و طبقه بندی کند. این صورت را شناسایی داروهای موجود در گیاهان می گویند.

با دوستان خود به اشتراک بگذارید: