‏اغلب عصا ره ‏های روغنی باعث تحریک پوست می شوند و باید قبل از استفاده برای ماساژ آن ها را رقیق کرد. روغن بادام، زیتون و آفتابگردان به عنوان روغن حامل برای رقیق کردن کاربرد دارند. برای رقیق کردن عصاره روغنی نسبت 5 ‏الی 10‏ قطره در 20 میلی لیتر (یک قاشق غذا خوری) روغن حامل کافی است.

‏عصاره های روغنی را پس از رقیق کردن با ید به صورت تازه مصرف کرد، زیرا به سرعت کیفیت خود را ازدست می دهند. از این رو باید عصاره های روغنی را به میزان مورد نیاز رقیق کنید. از این روغن ها می توان برای تسکین دردهای موضعی، مفاصل دردناک و یا سرفه های شدید استفاده کرد. برای ماساژ مقدا 2 الی 5 ‏میلی لیتر از عصاره رقیق شده را داخل کف دست ریخته و به آرامی روی ناحیه دردناک بمالید. در برخی موارد از روغن دم کرده هم می تواز استفاده کرد. کرم ها و پمادهای حاصل از روغن دم کرده

‏روغن های دم کرده گرم و سرد را می توان با موم زنبور عسل و لانولین های بدون آب ترکیب کرد و برای ساخت پماد و تنتورهای گیاهی برای تهیه کرم استفاده کرد.

‏برای تهیه کرم، باید 25 ‏گرم موم زنبور عسل را با 25 ‏گرم لانولین های بدون آب ذوب کرده و 100 ‏میلی لیتر روغن دم کرده با 50 ‏میلی لیتر تنتورگیاهی به آن اضافه کنید. سپس محلول را صاف کرده و در ظروف شیشه ای تیره رنگ در د‏ا ری در محل خنکی نگه داری کنید. ‏بخورها

‏در مواردی چون آبریزش، آسم و یا سینوزیت کاربرد این مواد بسیار مطلوب است. 1‏الی 2 ‏قاشق غذا خوری گیاه خشک شده را داخل یک کاسه ریخته و سپس آب جوش به آن اضافه کنید. جوله ای را روی سر و شانه خود و کاسه بیندازید و روی کاسه خم شوید. این کار را تا زمانی که بخار پایان یابد ادامه دهید. پس سرد شدن محلول به تنفس عمیق ادامه دهید. پس از سرد شدن مخلول به تنفس عمیق ادامه دهید. به یاد داشته باشید که حداقل تا 30 دقیقه پس از خاتمه بخورد دادن از برخورد با هوای سرد پرهیز کنید.

با دوستان خود به اشتراک بگذارید: