در اغلب موراد پس از برداشتن اتل، درمان تمام نمی شود. دندان ها باید به مدت چند ماه، چند سال و گاه به طور نامحدود ثابت نگهداشته شوند تا از تغییر مکان آنها پیشگیری شود. برای رسیدن به این هدف، دندان ها با وسایل نگهدارنده در وضعیت دلخواه نگه داشته می شوند. نمونه هایی از این وسایل عبارتنداز :

حالت دهنده ها. این قطعات دهانی شبه لاستیکی را می توانید در شب بپوشید و چند ساعت در طی روز در دهان قرار دهید.

نگهدارنده قابل برداشت. این وسایل در سمت داخل دندانی از مواد پلاستیکی و در سطح خارج دندانی از سیم ساخته شده اند.

نگهدارنده های شفاف پلاستیکی و قابل برداشت. این وسایل به طور کامل کناره ها و روی سطوح جویدنی دندان ها را می پوشاند.

سیم های نیمه سخت. این ابزار، اغلب روی سطح داخلی دندان های پیش قرار گرفته و به آنها متصل می شوند.

جراحی اصلاحی

در موارد شدیدی که درمان ارتودنسی در اصلاح مشکل سودمند نباشد، دندان پزشک انجام جراحی اصلاحی را توصیه می کند. این عمل در بالغین رایج تر از کودکان است.

جلوزدگی فک فوقانی یا تحتانی را می توان با خارج کردن بخشی از استخوان و قرار دادن بخش باقیمانده در محل مطلوب اصلاح کرد. با روشی معکوس فک های کوتاه را می توان بلندتر کرد یا طول قسمت تحتانی صورت را کوتاه تر یا بلندتر کرده و عملکرده و زیبایی بیشتری به صورت بخشید. جراحی می تواند عدم تراز فک ها را که به طورکامل به درمان ارتودنسی تنها پاسخ نمی دهند اصلاح کند. جراحی اصلاحی همچنین ممکن است زمان کلی درمان ارتودنسی را کاهش می دهد.

جراحی معمولاً تحت بیهوشی عمومی انجام شده و نیاز به بستری شدن در بیمارستان دارد. دوره تفاهت آن نسبتاً کوتاه است. ممکن است به منظور محدود کردن حرکت فک ها حین ترمیم اولیه، آنها به مدت چند روز تا چند هفته با سیم به یکدیگر متصل شوند.

آیا این مطلب برای شما مفید بود؟
بر اساس رای ۰ نفر از بازدیدکنندگان
با دوستان خود به اشتراک بگذارید: