معیار تشخیص چاقی

برای تشخیص چاقی از شاخص توده بدنی استفاده می شود که مبنای آن وزن تقسیم بر قد به توان دو است (وزن بر حسب کیلوگرم و قد بر حسب متر می باشد)

BMI=W(Kg) / {  (m)}

 البته عوامل دیگری هم در تقسیم بندی چاقی از نظر شدت موثر است که از جمله می توان به توزیع چربی در قسمتهای مختلف بدن، دور کمر، دور مچ دست و میزان جثه افراد اشاره کرد. معیار BMI برای سنجش چاقی در بزرگسالان است و در کودکان بسته به سنین مختلف فرمول های متفاوت ارائه شده است. براساس طبقه بندی سازمان بهداشت جهانی (WHO) تقسیم بندی چاقی بر مبنای BMI به قرار زیر است :

کم وزن           <5/18

وزن طبیعی      9/24-5/18

اضافه وزن        9/29-25

چاق              >30

چاقی کلاس 1   9/34-30

چاقی کلاس 2   9/39-35

کلاس  3         >40

به عنوان مثال اگر فردی دارای قد 160 سانتی متر و وزن 90 کیلوگرم باشد  15/35=( )/90 است که در تقسیم بندی سازمان بهداشت جهانی این فرد چاق از کلاس 2 است که البته در این مورد بایستی عواملی چون جثه، مرد یا زن بودن، شاغل یا بیکار بودن، ورزشکار یا غیر ورزشکار بودن و موارد بسیار دیگری را مد نظر گرفت.

اندازه گیری قد باید بدون کفش در حالت ایستاده، پاشنه ها، کپل ها، کتف ها، و پشت چسبیده به دیوار، با نگاه به جلو و نه بالا (خطی که گوش را به چشم وصل می کند باید به دیوار عمود باشد) و از قد سنج های دیواری استفاده شود.

به عنوان یک روش ساده تر و عملی تر می توان از 22/5= BMI استفاده نمود. همانطور که در قسمت قبلی به آن اشاره شد BMI بین 20 تا 25 محدوده طبیعی قلمداد می شود، پس بدین ترتیب با ضرب مجذور قد هر شخص بر حسب متر در عدد 5/22 (میانگین دو عدد 20 و 25) می توان حدود وزن ایده آل را به دست آورد. به عنوان مثال در یک فرد با 180 سانتی متر قد:

8/1 را به توان 2 می رسانیم = 24/3 و سپس آن را در در عدد 5/22 ضرب می کنیم 24/3×5/22=9/72

 

با دوستان خود به اشتراک بگذارید: