شایع ترین نوع ریزش مو آلوپسی آندروژنیک است که به آن ریزش مو با الگوی مردانه نیز گفته می شود. در این نوع ریزش مو، هورمون مردانه تستوسترون به دی هیدروتستوسترون تبدیل می شود که این هورمون با اتصال به گیرنده های فولیکول مو باعث کوچک شدن فولیکول مو و در نتیجه نازک شدن و ریزش مو می شود. درمان این نوع ریزش مو توسط داروهای آنتی آندروژن (ضد هورمون مردانه) مثل سپیروترون استات (CPA) به همراه هورمون های زنانه مثل اتینیل استرادیول، استفاده می شود.

استفاده از این دو دارو در مردان باعث سرکوب خصوصیات مردانه می شود ولی در زنان، مصرف این داروها اشکالی ایجاد نمی کند. درمان با آنتی آندروژنها بایدحداقل 12 ماه انجام گیرد. حتی گاهی اوقات به دلیل کوچک شدن بیش از حد فولیکول ها، طول درمان تا 2 سال هم به طول می انجامد. میزان پاسخ شخص بستگی به سن و مدت زمان طاسی دارد، بطور کلی درمان از این طریق بسیار موثر است ولی قطع درمان خودسرانه می تواند باعث وسعت یافتن طاسی شود. در این میان درمان های غیرهورمونی برای پاسخ درمانی کامل ضروری است. اگر بدن فردی دچار کمبود آهن و انواع ویتامینها بخصوص ویتامین های گروه B است، باید نسبت به درمان این وضعیت اقدام کند.

کاهش رشد مو در زنان عارضه دیگری است و اکثر زنان را گرفتار می کند. کلیه رشد سریع تر مو، تغذیه مناسب است. بدن هر فردی حداکثر سرعت رشد مشخص دارد، این سرعت رشد فقط هنگامی که بدن در شرایط مناسب است و 100 درصد مواد غذایی لازم را دریافت می کند، حاصل می شود. ولی اکثر تحقیقات نشان می دهد که 80 درصد مردم رژیم غذایی مناسبی ندارند. سوء تغذیه چه بصورت عدم دسترسی به مواد غذایی و چه بصورت رژیم غذایی جهت کاهش وزن و غیره یکی از علتهای ریزش مو می باشد. کمبود تغذیه ای پروتئین، اسیدهای چرب ضروری (بدن قادر به تولید آنها نیست و باید از طریق غذا به بدن برسد) و کمبود ویتامینها و املاح از علل مهم ریزش مو است که قابل پیشگیری و درمان می باشند. شایعترین علت ریزش مو در زنان از سنین نوجوانی تا سنین میانسالی کمبود آهن بدن می باشد، که با مصرف غذاهای حاوی آهن و یا قرص آهن این مشکل برطرف می گردد. وجود استرس (فشار روحی)، ناراحتی و افسردگی می تواند از علل ریزش مو در افراد باشد.

مثلاً استرس از امتحان و یا افسردگی در جوانان که امروزه بطور فراوان دیده می شود. با کنترل این هیجانات (که البته اگر بوسیله خود شخص صورت گیرد نتیجه مطلوبتری دارد، چون مصرف داروهای اعصاب نیز باعث ریزش مو در برخی افراد میگردد) در مدت زمانی کوتاهی این ریزش مو برطرف می گردد. از علل دیگر ریزش مو میتوان مصرف داروها را نام برد، همه داروها باعث ریزش مو نمی شوند و یک داروی خاص نیز در تمام افراد باعث ریزش مو نمی شود (برخی افراد به داروهای خاصی حساسیت بیشتری نشان می دهند که به سیستم داخلی بدن در غیرفعال کردن و هضم دارو ارتباط دارد). البته داروهایی هستند که در بیشتر افراد باعث ریزش مو می شوند. از این گروه داروها می توان داروهایی که بعنوان شیمی درمانی استفاده می شوند را نام برد. مصرف داروهای اعصاب و قرصهای پیشگیری از حاملگی و داروهای قلبی در افراد زیادی باعث این عارضه می شوند.

با دوستان خود به اشتراک بگذارید: