در برخی موارد نیز این نوع ریزش مو علت ارثی و وراثتی دارد. در موارد نادر نیز این نوع ریزش مو به علت وجود شوره، عفونت پوسته ی سر، تغذیه نامناسب، بیماری ارگانیک و استرس روحی بوقوع می پیوندد. شایعترین ضایعه پوستی متعاقب انجام شیمی درمانی است.

ریزش مو و طاسی (آلوپسی) بعداز مصرف بسیاری از داروهای شیمی درمانی نظیربلئومایسین، دوکسوروبیسین، متوترکسات و غیره رخ می دهد. مویی که در طاسی مردانه تیپیکال ریزش پیدا می کند، موی طبیعی نیست. در پروسه طاسی موهای فرق سرچرخه های آناژن کوتاه و کوتاهتری پیدا می کنند. با هر چرخه، قطر ساقه ی مو بطور پیشرونده ای کمتر می شود، حقیقت امر این است که در ناحیه طاسی مو چنان نازک می شود که ناپدید می گردد.

این چرخه کوچک سازی یا مینیاتوریزه شدن نام دارد. اما علیرغم اینکه چه تعداد موی سر در ناحیه فرق سر از دست می رود، هیچ کوچک سازی مشخصی در نواحی پشت و پهلوی سر به وقوع نمی پیوندد. باعث تعجب است که بدانید 50% موی سر باید از دست برود تا طاسی مورد توجه قرار گیرد. طاسی ارثی یا نازک شدن مو شایع ترین انواع کم مویی هستند. نازکی می تواند هم از طرف فامیل پدر و هم از طرف فامیل مادر به شما ارث برسد. زنهایی با این خصیصه کاملاً طاس (کچل) نمی شوند. این حالت خاص آندروژنتیک آلوپسیا نامیده می شود که می تواند در سنین نوجوانی، جوانی و یا دهه سی عمر شروع شود. هیچ راه درمانی هم وجود دارد.

علایم شایع

در مردان، ریزش مو از قسمت فوقانی سر شروع می شود و به گیجگاه و نواحی جلویی گسترش می یابد. در زنان، ریزش مو معمولاً فقط در قسمت فوقانی سررخ می دهد. در هر دو جنس، ممکن ست مقداری ریزش مو به طور پراکنده نیز رخ دهد.

با دوستان خود به اشتراک بگذارید: