کسانی که به بیماری آلوپسی یونیورسالیس مبتلا هستند ، به دلیل حمله سیستم ایمنی ، تمام موهای بدنشان می ریزد و درمان آن کمی مشکل است.

برای چنین بیمارانی ، یکی از مهم ترین اقدام ها ، روان درمانی است. روش های مختلفی برای درمان موارد خفیف وجود دارد ؛ اما برای موارد وسیع (آلوپسی توتالیس و یونیورسالیس) دو راه بیشتر نداریم. یا باید سیستم ایمنی با داروهای محرک موضعی مانند دیفن سیپرون تحریک شود که گاهی نتایج درمانی اعجاب انگیز و بسیار خوبی دارد ، یا باید این سیستم را سرکوب کنیم. برای مثال در بخش پوست ، معمولا این بیماران به مدت 3 تا 4 روز بستری می شوند. (ماهی یک بار تا 3 ماه) و به آن ها کورتون داخل وریدی با دوز بالا تزریق خواهد شد. این شوک سرکوب گرانه ، سیستم ایمنی را تا حدی آرام و بعد با داروهای ملایم تر روزانه این سرکوب به صورت ملایم تر ادامه می یابد تا جایی که سیستم برانگیخته ایمنی علیه موها ، کاملا آرام شود و موها دوباره شروع به رشد کنند. روش درمانی دیگر ، فوتوتراپی (نور درمانی) است. نور درمانی با اشعه فرابنفش B یا A می تواند سیستم ایمنی را سرکوب کند و باعث رشد مجدد موها شود.

استفاده از داروهای موضعی کورتونی یا متعادل کننده سیستم ایمنی مانند تاکرولیموس نیز در کنار روش های دیگر درمان ، موثر خواهند بود. استفاده از پانسمان بسته شبانه نیز می تواند نتیجه را ارتقا دهد. ماینوکسیدیل در موارد وسیع آلوپسی آره تا پاسخ خوبی نمی دهد.

برخی بیماران مبتلا به این بیماری ، برای انجام کاشت مو مراجعه می کنند. اما به 2 نکته باید توجه داشت ؛ برای کاشت موی طبیعی از موهای خود فرد برای پیوند استفاده می شود که در این بیماران اغلب مویی پشت سر وجود ندارد و اینکه پوست این بیماران موهای خودشان را پس می زند. بنابراین کشات مو برای آن ها منطقی نیست و تنها روش قابل استفاده ، استفاده از فیبرهای مصنوعی برای کاشت است که البته باید آن را با تمهیدات خاصی انجام داد ؛ مثلا ابتدا چند تار مو را کاشت و مدتی صبر کرد تا مشخص شود سیستم ایمنی به جنس الیاف مو که اغلب پلاستیکی است ، آلرژی نشان می دهد یا نه. در صورت مساعد بودن نتیجه ، می توان تعداد موی بیشتری کاشت که البته این روش بسیار پرهزینه خواهد بود

با دوستان خود به اشتراک بگذارید: