حرکت شنا به کمک یار با حرکت به طرف جلو عقب و یا شنای دورانی به طرفین

این حرکت فشار زیادی به مفصل آرنج وارد می کند و در درون ها مچ دست آسیب می بیند. چون ساختار و محوهای مفصلی آرنج برای پیچیدن و چرخش ساخته نشده اند.

حرکت به کف دست با آرنج خمیده

در این تمرین دست ها در مفصل آرنج بسیار خمیده بوده و نیازمند قدرت عضلانی بسیار زیادی است . معمولاً به آرنج ها آسیب وارد می شود و در صورتی که عضلات شکم ضعیف باشد باز شدگی در کمر اتفاق می افتد.

حرکت جهش کردن با دست ها

در این تمرین اجرا کننده با حرکت باز کردن سریع مفصل آرنج و فشار قوی کف دست ها و انگشتان، از زمین جدا می شود. معمولا انجام این حرکت در سنین رشد باعث آسیب به صفحات رشد می گردد. بنابراین، شنای ساده و بدون پرش برای مفید و ایمن ساختن این تمرین کافی است.

حرکت شنا از پهلو، پشت و با یک دست

این تمرین شانه را در ناپایدار ترین موقعیت های و در وضعیت در رفتگی قرار می دهد. همچنین به آرنج و لیگامنت های روتانورکاف آسیب وارد می کند.

حرکت فرغون به پشت (راه رفتن بر روی دست از حالت شنا به پشت)

این تمرین باعث در رفتگی در مفصل شانه می شود.

حرکت شنای دو نفره

در این تمرین آرنج ها شدیدًا خمیده می شوند.

حرکت شنا با حمل یار کمکی

این تمرین علاوه بر فشار زیاد بر آنج، ستون مهره ها و شانه را تحت نیروهای مضر قرار می دهد.

خل دادن یار از حالت درازکش به پشت

این تمرین از ایمنی و تعادل مناسبی برخوردار نمی باشد. همچنین شانه و آرنج را تحت فشار قرار می دهد.

بالانس و راست و خم نمودن دست ها

این تمرین برای کسانی که رگ های خونی ضعیف دارند مضر است. همچنین آرنج را دچار خمیدگی شدید می کند.

پیچاندن دست ها

در این تمرین که دست های مخالف، محکم به هم گره خوده است، کشیدگی ناگهانی در بافت های نگهدارنده اطراف مفصل شانه ایجاد می شود.

با دوستان خود به اشتراک بگذارید: