تنفس دیافراگمی (kapaldhati)

  1. به حالت لوتوس یا نیمه لوتوس بنشینید هوای موجود در ریه را کاملاً از راه بینی خارج کنید و شکم خود را کمی بداخل ببرید. اکنون به آرامی نفس بکشید و شکم را آزاد بگذارید تا کمی جلو بیاید در این تنفس حجم قفسه سینه تغییر نمی کند و در هنگام دم و بازدم فقط شکم به جلو و عقب می رود. در این گونه تنفس، هوائی که داخل شش ها می شود چندان زیاد نیست که سبب انبساط قفسه سینه شود.تمرین مذکور عمیق ترین تنفس محسوب و سبب تحریک و فعال شدن قسمت های پائینی شش ها که در تنفس های عادی فعالیت محسوس ندارند، می شود و به خایت ارتجاعی دیافراگم (پرده افقی جدا کننده قفسه سینه از شکم) افزوده می شود. از طرفی در هنگام دم دیافراگم بطرف شکم می آید و در هنگام بازدم بطرف سینه می رود و موجب ماساژ و تحریک اندامهائی مانند، معده لوزالمعده (پانکراس) کبد و سایر اندامهای شکمی می شود و بهداشت و سلامتی آنها افزایش می یابد.
  2. روز اول تمرین را ده بار بدون وقفه انجام دهید و پس از مدتی هنگام بازدهم هوای مربوط در ریه را سریع و همزمان با تو رفتن ناگهانی عضلات شکم خارج نمائید تا صدای برخورد هوا با جداره های مجاری تنفسی کاملاً شنیده شود.
هم آهنگی فکر و حرکات

در حرکات نرمشی یوگا عموماً تنفس ها کنترل می شود و این موضوع باعث خواهد شد. کسی که مشغول تمرینهاست برای مدت محدودی فکر خود را از اعمال خارجی جمع آوری نموده و بر روی حرکات و بدن خود متمرکز می نماید. انجام تمرینات تنفسی پس از مدتی تنفس های شخص را آرام و عمیق می کند و هرگونه شتاب از این عمل غریزی و حیاتی دور گشته و فعالیت شش ها را افزایش می دهد و پس از مدتی نظم محسوس در کار آنها بوجود خواهد آمد.

چگونه تنفس دیافراگمی (kapaldhati) در یوگا انجام می شود؟

با دوستان خود به اشتراک بگذارید: