اغلب کسانی که برای ورزش کردن به باشگاه می‌روند این سوال را مطرح می‌کنند که بهترین و مناسب‌ترین زمان برای ورزش کردن چه موقع است؟

صبحانه

مطالعه جدیدی انجام شده که این مساله را تا حدی روشن می‌کند. محققان پی برده‌اند که انجام تمرینات ورزشی قبل از خوردن غذا تاثیرات سودمند و فراوانی مثل جلوگیری از اضافه وزن و ثابت نگه داشتن سطح حساسیت نسبت به انسولین به همراه دارد.

محققان بلژیکی به 27 مرد جوان و سالم غذاهایی با قند، چربی و کالری فراوان دادند. انتخاب این رژیم غذایی بدون شک در اضافه کردن وزن افراد و پایین آوردن حساسیت‌شان نسبت به انسولین دخالت داشته. حساسیت نسبت به انسولین عامل مفیدی است و به زمانی گفته می‌شود که سلول‌ها نسبت به انسولین به خوبی واکنش نشان می‌دهند. به این معنا که انسولین قند اضافی را در جریان خون از بین می‌برد و قند کافی را برای سوختن و تبدیل شدن به انرژی به سلول‌ها می‌رساند. از سوی دیگر، چنانچه فرد در مقابل انسولین مقاومت داشته باشد دچار بالا رفتن قند خون و سطح انسولین شده و مبتلا به دیابت می‌شود. اغلب افراد مبتلا به دیابت در مقابل انسولین مقاومت دارند و اکثرا کسانی که در مقابل انسولین مقاومت دارند دچار اضافه وزن می‌شوند زیرا انسولین مانع فرآیند سوخت‌وساز چربی‌ها می‌شود.

در مطالعه‌ای که در بلژیک انجام شد، محققان مردان جوان را به سه گروه تقسیم کردند. گروه اول تنها شامل آن برنامه غذایی که گفتیم شدند. گروه دوم و سوم علاوه بر رژیم غذایی به انجام تمرینات ورزشی یکسان نیز مشغول شدند با این تفاوت که گروه دوم بعد از صبحانه و گروه سوم قبل از صبحانه ورزش کردند. نتایج حاصل از این مطالعه بسیار تعجب‌آور و چشمگیر بود.

گروه اول به‌شدت اضافه وزن پیدا کردند و حساسیت نسبت به انسولین در آنها کاهش پیدا کرد، یعنی بیش از پیش در مقابل انسولین مقاوم شدند و این نتیجه مطلوب نبود. گروه دوم که بعد از خوردن صبحانه ورزش کردند، وزن‌شان اضافه شد اما نه به اندازه گروه اول. این گروه نیز مانند گروه اول حساسیت آنها نسبت به انسولین کم شد. اما گروهی که قبل از خوردن صبحانه ورزش کردند، نتیجه متفاوتی داشتند. این گروه با وجود همان برنامه غذایی که باعث اضافه وزن می‌شد، وزنی اضافه نکردند. حتی حساسیت نسبت به انسولین در این گروه بالا ماند و برنامه غذایی باعث نشد که این گروه دچار مقاومت در برابر انسولین شوند. این مطالعه برای اولین بار ثابت کرد که ورزش کردن با شکم خالی بسیار موثرتر از ورزش کردن بعد از خوردن است و باعث بهتر شدن حساسیت به انسولین و تحمل گلوکز می‌شود.

عموما مردم بر این باورند که بهتر است قبل از ورزش چیزی خورد و استدلال‌آنها این است که شما برای ورزش کردن نیاز به انرژی دارید، انرژی‌ای که از کربوهیدرات‌ها گرفته می‌شود. به این معنا که شما برای تاب آوردن تمرینات ورزشی به مقدار کافی کربوهیدرات و گلوکز نیاز دارید و زمانی که اندوخته کربوهیدرات‌های شما مثل گلوکز خون و گلیکوژن به انتها برسد، دیگر قادر به ادامه ورزش نخواهید بود.

آرنولد شوارتزنگر، قهرمان پرورش اندام جهان نیز از جمله کسانی بود که با شکم خالی ورزش می‌کرد. اغلب کسانی که در دوران او پرورش اندام کار می‌کردند بر این باور بودند که زمانی تمام اندوخته چربی‌های بدن صرف سوخت و ساز می‌شود که بدن شما مجبور نباشد تمام کربوهیدراتی را که برای صبحانه خورده‌اید بسوزاند. اکنون به این نتیجه می‌رسیم که آنها کار درستی انجام می‌دادند.

بنابراین لزوما مجبور نیستید قبل از ورزش کردن چیزی بخورید. اگر هدف‌تان این است که عملکرد بهتری داشته باشید مثل اینکه بخواهید خود را برای مسابقه آماده کنید شاید بهتر باشد که اول چیزی بخورید، اما اگر هدف کم کردن وزن باشد از شواهد این طور برمی‌آید که قبل از ورزش چیزی نباید خورد.

هستند افرادی که چنانچه قبل از ورزش کردن مواد غذایی نخورده باشند نمی‌توانند از پس تمرینات برآیند و احساس ضعف و خستگی کنند، اما در مقابل افرادی هم هستند که با وجود خوردن چیزی درست قبل از شروع تمرین هنگام ورزش همان احساس ضعف و گیجی بهشان دست می‌دهد. این امر بستگی به افراد دارد و نمی‌توان نسخه یکسانی برای همه تجویز کرد. اما برای کسانی که مایلند این شیوه را امتحان کنند و دچار ضعف نمی‌شوند، ورزش صبحگاهی با شکم خالی بهترین روش برای کاهش وزن است. این شیوه در مطالعه محققان بلژیکی با یک رژیم غذایی مضر همراه بود، اما نتیجه مثبتی داشت. مطمئنا با رژیم غذایی مناسب اثر آن نیز مطلوب‌تر خواهد بود و شما را به هدف‌تان نزدیک‌تر خواهد کرد.

با دوستان خود به اشتراک بگذارید: