تولید سبوم در شب کمترین مقدار است و در طول روز افزایش می یابد. چون بالاترین تراکم غدد مولد چربی در صورت و به خصوص در ناحیه T است ، این افزایش تولید سبوم در مدت روز صورت را چرب تر می کند. فعالیت غده چربی در واکنش به هورمون ها ، تنش زاها و محرک ها نیز افزایش می یابد. صورت همچنین در طول روز برجسب محصولاتی که روی صورت و در مو استفاده شده است چرب تر می شود. هر چه محصول استفاده شده غلیظ تر باشد ، به احتمال بیشتری مسدود کننده است و سبب انباشته شدن سبوم روی پوست می شود. روی پوست غدد عرق نیز هست. و در هنگام افزایش گرما یا استرس ، عرق بیشتری از این غدد تولید می شود که همراه با سبوم به پوست حالتی براق و چرب می دهد.

در زنان ، افزایش تولید سبوم تقریبا یک هفته پیش از خونروی ماهانه آغاز می شود ، که صورت را نیز چرب تر می کند. همراه داشتن پدهای خشک کن که مخصوص جذب این مخلوط روغنی از پوست درست شده بسیار سودمند است و دست کم آسودگی موقت به شما می دهد. تا حد ممکن کنترل کردن دمای بدن ، مدیریت عوامل تنش زا ، و در صورت امکان استفاده از محصولاتی که تولید سبوم را کم می کنند نیز از طریق کنترل مسئله اصلی زیربنای چرب شدن صورت به شما کمک خواهد کرد. محصولات کم کننده تولید سبوم دارای سالیسیلیک اسید یا رتینول ها هستند.

گاهی حس می کنم چیزی زیر پوستم (درون جوش) هست و باید آن را بیرون بیاورم. آیا کندن جوش ها واقعا برای پوستم بد است؟

نوع جوشی که بر اثر کندن یا فشار دادن مدام ضایعات ایجاد می شود اسم خاصی دارد. این نوع جوش آکنه اکسکوریه یا آکنه کنده شده (خراشیده) نام دارد. بعضی مردم دوست دارند پوستشان به هر قیمتی صاف باشد. فکر می کنند اگر فقط محتویات جوش را بیرون بیاورند جوش از بین می رود و پوست شفا می یابد. آن ها با اینکه می بینند نتیجه این کار ماندن جای آکنه است و کندن جوش مسئله را حل نمی کند ، به کندن و فشار دادن ادامه می دهند و آکنه ادامه می یابد. در واقع حتی اگر پوست شفا یابد ، زیر پوست چیز سفتی حس می شود و فرد دوباره دچار وسوسه کندن آن می شود.

با دوستان خود به اشتراک بگذارید: