این رایج ترین پرسشی است که در مطب درباره آکنه از من می شود. بی تردید هر بیمار بزرگ تر از 18 ساله ای که با آکنه عود کرده یا آکنه بار اول وارد مطب من می شود ، بر آشفته است که چرا دچار این ناراحتی ترسناک شده است. آن ها می خواهند بدانند چرا در این سن دچار آکنه شده اند و چرا وقتی نوجوان بودند آکنه آن ها هرگز به این بدی نبوده است. چرا حالا آکنه دارند در حالی که وقتی نوجوان بودند اصلا آکنه نداشتند؟

حرف های یک فرد مبتلا

نمی دانم چه بر سرم آمد. سال های نوجوانی را با پوست عالی پشت سرگذاشتم و حالا در 35 سالگی مثل بچه ای که تازه بالغ شده هستم. پوستم گاهی چرب و گاهی خشک است ، اما در هر حال همیشه آکنه دارد از آن بیرون می ریزد. ابتدا پنداشتم اشتباه می کنم حتی فکر نمی کردم می شود در این سن آکنه داشت. شستشو را بیشتر کردم و لوازم آرایشم را تغییر دادم ، اما کمکی نکرد. بعد شروع کردم به کندن جوش ها که آن ها را وحشتناک کرد و جای آکنه ماند. بدتر از همه در هر حال مدام جوش تازه می زدم! تمام داروهایی که در دراگ استورها پیدا کردم پوستم را بسیار خشک می کرد و همه آن ها ظاهرا برای نوجوان ها بود. از رفتن به دراگ استورها احساس دستپاچگی و حماقت می کردم. برای شغلم باید قیافه ام خوب باشد و می کوشم زندگی اجتماعی فعالی داشته باشم. دچار آکنه شدن در سن من بسیار افسرده کننده است.

یکی از بزرگ ترین افسانه ها درباره آکنه این است که فقط در نوجوان ها رخ می دهد و اگر آن سال ها را بدون آکنه بگذرانید در امان خواهید بود. واقعیت این است که آکنه در بزرگ سال ها رخدادی بسیار شایع است و باید آن را درمان کرد.

برای عده ای ، آکنه تا پس از سال های نوجوانی شروع نمی شود یا مسئله مهمی نمی شود. در نوجوان ها و گروه سنی پیش از نوجوانی ، آکنه اکثرا به شکل کومدون ها در ناحیه مرکزی صورت یعنی پیشانی ، بینی و گونه ها آغاز می شود. در چند ماه یا چند سال بعد ، با شروع تاثیرهای هورمونی ، آکنه شکل های گوناگونی می گیرد و می تواند التهابی نیز بشود.

این تاثیرهای هورمونی ، گاهی تا سال های دیرتر نوجوانی یا حتی تا دهه 20 یا دهه 30 سالگی و گهگاه حتی سال های بعدی زندگی آشکار نمی شود. در کسانی که هورمون ها در مدت بلوغ و خیلی زود اثر می کنند ، هیچ تضمینی نیست که هورمون های مسئول به مرور زمان کمتر یا کم تاثیر شوند. آکنه همراه با تمام عواملی چون امتحان ها ، کار ، خانواده و دوستان که در طول زمان بر ما اثر می گذارند ، به بهانه های بسیار سال ها بسیار - همیشه بسیار زیاد - می پاید.

حرف های یک فرد مبتلا

متوجه شدم که آکنه بیشتر روی چانه و دو طرف گردنم می زند. مقدار زیادی جوش زیر پوستم مانده بود و انگار هرگز به سطح پوست بالا نمی آمد ، بنابراین حتی اگر می خواستم نمی توانستم کاری با آن ها بکنم. چانه ام خیلی سرخ نیز بود ، به خصوص اطراف جوش ها، وقتی آرایش می کردم صورتم پر از چاله چوله می شد ، گرچه آرایش به پوشاندن سرخی ها کمک می کرد.

آکنه ای که در بزرگ سال ها رخ می دهد اغلب ، در مقایسه با آکنه نوجوان ها ، پراکندگی متفاوتی دارد. آکنه بزرگسال بیشتر در بخش پایین صورت ، اطراف چانه و در امتداد فک متمرکز است. این آکنه در زنان شایع تر است تا در مردان و کنترل آن دشوارتر است چون پوست این ناحیه اغلب حساس تر است و آسان تر با داروهای آکنه که اغلب خشک کننده اند تحریک می شود. حرف های یک فرد مبتلا

وقتی سرانجام آکنه من شروع به خوب شدن کرد خیالم راحت شد. حدود سه ماه یک آنتی بیوتیک خوراکی مصرف کردم و حالا اگر تشدید آکنه بدجور داشته باشم گهگاه یک ماه آنتی بیوتیک مصرف می کنم. چون خیال ندارم به این زودی ها باردار شوم ، یک ضدبارداری خوراکی را آغاز کردم و همچنین یک مایع شستشوی صورت سولفادر مصرف می کنم و به طور منظم رتینویید به صورتم می زنم. حس می کنم دوباره پوستم را پیدا کرده ام. چه آسایشی! برای زنانی که باردار هستند یا خیال دارند در آینده ای نزدیک باردار شوند ، بسیار مهم است که هنگام بررسی انتخاب درمان آکنه در نظر داشته باشند که بعضی داروها را نباید در این وضعیت ها مصرف کرد. در این دسته از زنان آزمون و خطا برای کنترل آکنه بسیار زیاد است و آنتی بیوتیک ها و ترکیب هایی از داروهای موضعی به خصوص مفیدند. بسیاری از این زنان در می یابند که شروع قرص ضدبارداری خوراکی بهترین درمان است ، تا حدی که گاه حتی آن ها را از درمان های موضعی بی نیاز می کند یا فقط گهگاه در شدیدترین بیرون ریزی ها به آن نیاز پیدا می کنند.

با دوستان خود به اشتراک بگذارید: