سایر دلایلی که باعث ایجاد هیپرآندروژنیسم هیرسوتیسم می شود را در این بخش آماده کرده ایم. با ما همراه شوید.

تومورهای تخمدانی و آدرنال ترشح کننده آندروژن

حدود 1 تا 3 درصد تومورهای تخمدانی قادر به تولید آندروژن هستند و تقریبا تمامی آنها با مقدار تستوسترون تام سرم 200 ng/ dl < مشخص می‌شوند. اکثر تومورهای مذکرساز تخمدانی منشا gonadal stromal داشته و در راس آنها تومور سلول سرتولی- لایریگ (arrhenoblastoma)قرار دارد. اگر چه سن شایع این تومور 20 تا 30 سالگی است ولی در 5/2 سالگی تا 70 سالگی هم گزارش شده است.. این تومور در 5/98 درصد موارد یک طرفه بوده و غالبا در موقع تشخیص قابل لمس است. سایر تومورهای تخمدانی که ممکن است موجب هیپرآندروژنیسم شوند عبارتند از: تومورهای gyneandroblasoma hilus cell، دیس ژرمینوها، تومور Brenner، serous cystodenoma و تومور krukenberg تومورهای آدرنال ترشح کننده آندروژن نسبتا نادر بوده و غالبا بدخیم هستند و یا DHEA- S سرم بیش از 700- 800 ug/ dl مشخص می‌شوند.

نکته:

در arrhenoblastoma غلظت تستوسترون سرم تقریبا همیشه بالا بوده و اکثر بیماران دارای آمنوره و توده تخمدانی قابل لمس هستند.

هیپرپرولاکتینمی

افزایش پرولاکتین از طریق مهار اثر 3 بتا- هیدروکسی استروئید دهیدروژناز، اثر بر پروسه سولفاته شدن DHEA و نیز مهار آروماتیزاسیون وابسته به FSH، موجب افزایش تستوسترون آزاد، کاهش SHBG و افزایش DHEA- S و در نتیجه موجب هیپرآندروژنیسم و درجاتی از هیرسوتیسم می‌شود.

هیپوتیروئیدی

هیپوتیروئیدی از طریق افزایش تولید متابولیک تستوسترون و کاهش SHBGممکن است موجب هیپرآندروژنیسم نسبی و هیرسوتیسم شود ولی معمولا مذکرسازی (masculinization) رخ نمی‌دهد، مگر در هیپوتیروئیدی جوانان.

نکته:

هیپوتیروئیدی بیشتر موجب هیپرتریکوز می‌شود تا هیرسوتیسم

Luteoma of pregnancy

این توده‌ها متفاوت از کیست‌های کورپوس لوتئوم بوده و نه یک نئوپلازی واقعی بلکه یک حالت واکنش هیپرپلاستیک سلول‌های استرومال یا تکال لوتئینیزه شده نسبت به گونادوتروپین جفتی (hCG) هستند و در زمینه افزایش بیش از حد hCG نظیر بیماری‌های تروفوبلاستیک (در این حالت به آن Hyperreaction luteinalis گفته می‌شود و به صورت کیستیک می‌باشد) و یا حاملگی چند قلویی شایع‌تر هستند اما ممکن است در حاملگی طبیعی نیز رخ دهند. لوتئوماها به صورت توده‌های سفت به اندازه 8 تا 20 سانتیمتر، اکثرا دو طرفه و معمولا بدون علامت هستند و فقط در 20 تا 30 درصد موارد موجب هیپرآندروژنیسم (هیرسوتیسم و ویریزلیزاسیون) می‌شوند. از مشخصه‌های لوتئومای حاملگی پسرفت آنها بعد از زایمان است.

نکته

به دلیل سد جفتی (متابولیزه کردن آندروژن‌ها) در موارد هیپرآندروژنیسم مادر، ویریلیزاسیون در جنین به ندرت رخ می‌دهد.

با دوستان خود به اشتراک بگذارید: