ارزش های زیر که حاصل تحقیقات انجام شده در زمینه نگرش آدم هایی هستند که با استرس به خوبی کنار می آیند، هدف های ا نسانی خوبی می باشند و فهرست طرز فکرهای متفاوت و معقول ما را بسط می دهند. این ارزش ها در تدوین باورهای معقول جدید به شما کمک می کنند.

خود پذیری

اگر مدت ها است مشکل اضطراب دارید، احتمال دارد خودتان را به خاطر آن تحقیر کنید و به خودتان به چسب «ضعیف»، «ناامید» یا «دیوانه» بزنید. این برچسب ها به صورت پیشگویی خود کام بخش در می آیند و انگیزه شما برای تغییر را کم می کنند. اولین گام برای موفقیت خود درمانی این است که خودتان را علی رغم اضطراب تان بپذیرید. برای آن که از درجه بندی خود به خود پذیری برسید، لازم است مواضع فلسفی زیر را دنبال کنید : پ

* «من بعضی از احساسات و اعمالم را دوست ندارم و ترجیح می دهم جلوی آنها را بگیرم ولی قانونی در جهان نیست که بگوید من باید این طور نباشم». * «من آدم ضعیف / ناامید / دیوانه ای نیستم - فقط گاهی اوقات ضعیف، ناامیدانه و دیوانه وار رفتار می کنم». برای آن که فنون بیشتری در مورد ستیز با درجه بندی خود یاد بگیرید، به فصل نهم مراجعه کنید.

اعتماد به توانایی

اگر خودتان را باور نداشته باشید، سرعت پیشرفت تان کم می شود. بسیاری از آدم ها راه حل را اعتماد به نفس می دانند ولی اعتماد به نفس یک بحث کلی، غیر واقع بینانه و فریبنده است. بهتر آن است که به توانایی های خود اعتماد کنید. به این ترتیب می توانید رفتارتان را از این لحاظ که چطور شما را به هدف تان می رساند ارزیابی کنید؛ بدون آن که چیزی را درباره شخصیت تان «ثابت کند». به این ترتیب به جای آن که غرق اضطراب شوید و حتی از امتحان کردن اجتناب ورزید، خطر خواهید کرد تا به اهداف تان برسید. نتیجه آن هم بهبود و افزایش توانایی های تان و بیشتر شدن اعتمادتان به توانایی های تان است.

تحمل بالای ناراحتی

چون آدم هایی که اضطراب مشکل ساز دارند از ناراحتی می ترسد، ضروری است :

1- به جای این توقع که ناکام و ناراحت نشوند، اجتناب ناپذیر بودن ناکامی و ناراحتی را بپذیرند و ناکامی و ناراحتی را ناخوشایند بدانند نه افتضاح و غیر قابل تحمل. 2- قدری نگرانی، ندامت، پشیمانی، غم، آزردگی، یاس و رنج لازم و طبیعی است.

لذت پرستی بلند مدت

تحمل بالای ناکامی گاهی اوقات می طلبد که لذت بردن را به تعویق بیندازیم و ناراحتی را به جان بخریم تا این که در بلند مدت زندگی لذت بخشی داشته باشیم.

خطر کردن

مضطرب ها جرات خطر کردن ندارند، به همین دلیل زندگی و خوشی خود را محدود می کنند. برای آن که از زندگی بیشتر بهره ببرید، زندگی برای شما یکنواخت نشود، بی دل و دماغ و ناراضی نشوید و تردید را جزیی از زندگی بدانید و مشکلات را تحمل کنید، دنبال خطرات معقول باشید.

اعتدال

زندگی اجتنابی خود تا حدودی کنار بگذارید و وارد دنیای ناشناخته ها شوید. به خودتان تذکر بدهید که قرار نیست «از آن سربیفتید». اصل اعتدال یعنی اجتناب از افراط و تفریط در تفکر، احساس و رفتار - به معنای میانه روی است و می تواند مفید باشد و بسیار کاربرد داشته باشد - از جمله در مورد کافئین، الکل، و مواد و داروها، ورزش و رژیم غذایی، فعالیت جنسی، و هر چیز دیگری که بر میزان اضطراب شما تاثیر می گذارد.

با دوستان خود به اشتراک بگذارید: