اگرچه اکثر آدم ها در حالت عادی احساس امنیت می کنند مگر آن که خطری در بین باشد ولی مبتلایان به اختلال وسواس فکری - عملی، طور دیگری فکر می کنند یعنی همواره احساس ناامنی می کنند مگر آن که امنیتی در بین باشد. آن ها دنبال تضمین امنیتی هستند؛ به همین دلیل بلا تصمیم، شکاک و متکی به مناسک هستند. در اینجا راه های کنار آمدن با این مشکل را توضیح می دهم :

1- نقاط قوت و نقاط ضعف این باور را که همه چیز خطرناک است مگر آن که امن بودن آنها ثابت شود، بنویسید.

2- برای رعایت این قاعده که همه چیز امن است مگر آن که خطرناک بودن آنها ثابت شود از فن تجسم استفاده کنید. خود را در وضعیت خطرناکی تجسم کنید. فکر کنید آن وضعیت خطرناک است. سپس فکر خود را زیر سوال ببرید و این فکر را که امن و بی خطر است، جایگزین آن کنید.

3- در جریان مواجهه واقعی از فنون استدلال عقلانی مثلاً از فن کارت های عقلانی (فصل یازدهم) یا زیر سوال بردن ضبط شده استفاده کنید.

با ترس تان از اضطراب کنار بیایید

آیا می ترسید افزایش اضطراب تان باعث شود از کار بیفتید یا نتوانید کارهای روزمره خود را انجام بدهید ؟ با زیر سوال بردن این باور که اضطراب و ناراحتی شما تا ابد ادامه خواهد یافت مگر آن که مناسک تان را جرا کنید، همچنین با زیر سوال بردن این باور که اضطراب، شما را عاجز خواهد کرد با ترس تان بجنگید. خودتان را عمدا و بدون بجا آوردن مناسک، در معرض چکاننده های اضطراب قراربدهید. در حالی که منتظر کم شدن ناراحتی خود هستنیدف کارهایی مثل مطالعه، کارهای خانه، باغبانی و قدم زدن را انجام بدهید. به این ترتیب می فهمید با وجود افکار وسواسی هم می توانید کار کنید.

با دوستان خود به اشتراک بگذارید: