بسیاری از وسواسی ها، وسواس های فکری خود را نفرت انگیز و مناسک را نابهنجار می دانند و از وجود چنین نشانه هایی در خودشان شرمنده هستند. آنها خودشان را احمق، ضعیف و بد می دانند. به همین دلیل مشکلات شان را مخفی کرده و از افشای آنها حذر می کنند. در اینجا برخی از راه های مبارزه با این نوع تحقیر خود را توضیح می دهم :

* از مشکل تان بیزار باشید ولی خودتان را قبول داشته باشید . یادتان باشد شما وسواس فکری - اجبار عملی نیستند - بلکه وسواس فکری - اجبار عملی دارید. از فن زیر سوال بردن دو گانه استفاده کنید. از خودتان بپرسید گر دو ستم همین مشکل را داشت، او را سرزنش می کردم.

* با ترس تان از نظر دیگران راجع به خودتان مبارزه کنید، برای مثال این فکرها را که هیچ کس وسواس فکری و اجبار عملی ندارد، نظر دیگران تعیین می کند که من چه کسی هستم یا سرزنش های دیگران غیر قابل تحمل هستند کنار بگذارید. از فن تجسم عقلانی استفاده کنید تا هنگام تجسم انتقاد دیگران از خودتان، اضطراب و احساس گناه و شرم شما کم شود.

* بدانید که عجیب و کنترل نشده رفتار کردن، نشانه عجیب و ضعیف بودن نیست.

* با مطالعه علل اختلال وسواس فکری - عملی، خصوصاً با بررسی ریشه های زیست شناسی آن، مشکل تان را به شکل واقع بینانه ای بررسی کنید. * برای رفع خطر طرد شدن از فن مواجهه نظام مند استفاده کنید؛ برای مثال عده ای را درجریان مشکل تان بگذارید .

با دوستان خود به اشتراک بگذارید: