علایم و نشانه ها

• سردرد متوسط تا شدید • تهوع و استفراغ • حساسیت به نور و سر و صدا • خستگی • جرقه های نورانی شبیه رنگین کمان یا نقاط کور یا خالی در میدان بینایی (هاله)

میگرن، معمولا در اوایل صبح یا در طول روز با درد شدید و بی امان در یک طرف سر آغاز می شود و ممکن است به تدریج تمام سر را درگیر کند. سر درد معمولا در عرض چند دقیقه یا یکی دو ساعت به اوج خود می رسد و تا ساعت ها یا حتی دو روز، در صورت عدم درمان، به طول می انجامد. به طور کلی، خواب باعث بهبود علایم و نشانه ها می شود. اما ممکن است بعد از بیدار شدن بی حال و بی حوصله باشید. تکرر حملات ممکن است از، هر روزی تا اتفاقی، متغیر باشد. حملات میگرن می توانند با تهوع و گاهی استفراغ توام باشند.

علت دقیق میگرن معلوم نیست. اما دانشمندان گمان می کنند که این سردردها با نوعی عدم تعادل میان سروتونین و احتمالا سایر مواد شیمیایی مغز (پیام رسان های عصبی) در ارتباط باشند. سروتونین، تنظیم پیام های درد که از طریق مسیر عصب سه قلو، یکی از مسیرهای عمده درد، عبور می کنند را بر عهده دارد. تغییرات حاصل در فعالیت نورآدرنالین هم شاید مسئول هاله های بینایی باشد، که بسیاری از بیماران درست قبل از آغاز سردرد دچار آن می شوند.

در طول سردرد، سطح سروتونین مغز کاهش می یابد. محققان معتقدند این مساله باعث آزاد شدن موادی موسوم به پپتیدهای عصبی از عصب 3 قلو می شود، که به سمت پوشش بیرونی مغز شما حرکت می کنند. در اینجا، این مواد باعث اتساع و پرخونی عروق می شوند، که سردرد را در پی خواهد داشت.

هنوز سوالات زیادی در مورد میگرن بی پاسخ مانده اند، اما دانشمندان بر این باورند که این نوع سردرد از ساقه مغزی قشر مخ نشات می گیرد. سپس مسیری را به سمت عصب 3 قلو-یک مسیر عمده درد در مغز شما-طی می کند و از آنجا به عروق خونی موجود در پوشش بیرونی مغز نقل مکان کرده و با اتساع و پرخونی این رگ ها، باعث درد می گردد. از آنجایی که سطح منیزیم درست قبل و حین میگرن پایین می افتد، احتمال دارد که مقادیر پایین این ماده معدنی، که در عملکرد سلول عصبی دخالت دارد، باعث عدم ارسال یا اصطلاحا شلیک نشدن پیام های عصبی توسط این سلول ها در مغز گردد.

با دوستان خود به اشتراک بگذارید: