تشخیص

علائم و نشانه های مننژیت ممکن است در اوایل سیر عفونت پدیدار نشوند. چنانچه دچار علائم و نشانه هایی منطبق با مننژیت شوید، پزشک احتمالا سر، گوش ها و پوست شما را به خصوص در طول ستون فقرات برای ردیابی شواهدی از عفونت مورد معاینه قرار خواهد دد. ممکن است چند عکس رادیولوژی هم از قفسه سینه، جمجمه و سینوس های شما گرفته شود. گاهی برای اطمینان از موجود یا عدم وجود آبسه، سی تی اسکن انجام می شود. اما تشخیص قطعی، احتمالا نیازمند تجزیه و تحلیل مایع مغزی نخاعی خواهد بود که از طریق تپ نخاعی (نمونه برداری از مایع نخاعی در ناحیه کمر) صورت می گیرد. یکی از مهم ترین علائم آزمایشگاهی مننژیت، افزایش شمار گلبول های سفید در این مایع است. برای شناسایی نوع میکروب می توان مقداری از مایع را کشت داد.

مننژیت تا چه حد جدی است؟

مننژیت حاد باکتریایی یکی از اورژانس های طب به شمار می رود. هر چه درمان این بیماری با تاخیر بیشتری صورت گیرد، خطر آسیب های پایدار عصبی مثل نقص شنوایی، آسیب مغزی، کاهش حافظه و مرگ افزایش می یابد. مننژیت، بیشترین خطر را برای شیرخواران و سالمندان به دنبال دارد. در شیرخواران، برجستگی ملاج ها و سفتی گردن علائم کلیدی محسوب می شوند.

مننژیت مننگوکوکی می تواند در صورت عدم درمان به موقع با آنتی بیوتیک مناسب، سریعا به مرگ فرد منجر شود. مننژیت ویروسی معمولا خفیف است و در عرض 1 تا 2 هفته خود به خود برطرف می شود.

درمان

در مننژیت های باکتریایی حاد، به طور کلی دارو درمانی فورا آغاز می شود. نوع آنتی بیوتیک بستگی به نوع باکتری عفونت زا دارد. در برخی از موارد، ممکن است درمان ورم (خیز) مغزی، شوک، تشنج یا کم آبی بدن نیز ضرورت پیدا کند.

تخلیه سینوس ها و ماستوئیدهای عفونی گاهی لازم می شود. اگر مایع بین لایه های مننژ تجمع پیدا کرده باشد. تخلیه آن با یا بدون عمل جراحی گاهی ضرورت پیدا می کند.

پیشگیری

بسیاری از کودکان امروزه به طور متداول واکسن ضد استر پتوکوکوس پنومونیه (واکسن پنوموکوکی دو گانه) و واکسن ضد هموفیلوس انفلوآنزای نوع ب (واکسن هیب) را از حدود 2 ماهگی دریافت می کنند. اگر کودک شما علیه این بیماری ها واکسینه نشده است، با پزشک مشورت کنید.

واکسنی هم در دسترس است که در برابر 4 الی 5 نوع باکتری مسئول مننژیت مننگوکوکی تا حدودی مصونیت ایجاد می کند. هم مراکز کنترل و پیشگیری از بیماری و هم انجمن بهداشت دانشکده امریکا، این واکسن را به دانشجویان به ویژه آنهایی که در خوابگاه اقامت دارند، توصیه می کند. تزریق این واکسن در افرادی که قصد سفر به کشورهای مننژیت خیز را دارند نیز توصیه می شود. نکته حائز اهمیت، آن است که واکسن را بایستی حداقل 1 هفته پیش از عزیمت بزنید.

اگر با فرد مبتلا به مننژیت تماس داشته اید، در مورد دریافت داروهایی که احتمالا شما را در برابر ابتلا به این بیماری مصون می دارند، با پزشک خود مشورت کنید.

با دوستان خود به اشتراک بگذارید: