داشتن سواد و آگاهی لازم برای بیمار داران یا افرادی که وظیفه مراقبت از بیمار را برعهده دارند بسیار حایز اهمیت است. آگاهی بیشتر راجع به فرایند بیماری و روش های برخورد با مشکلات حاصل از آن می تواند به اعضاء خانواده و دوستان بیمار کمک شایانی بکند.

فرد مبتلا به بیماری آلزایمر باید به ادامه کارهای روزمره، فعالیت بدنی و تعاملات اجتماعی و رفت و آمدها تا آنجایی که ممکن است، ترغیب و تشویق شود. مصرف مایعات و تغذیه مناسب، بسیار حیاتی است، ولی معمولاً نیازی به رژیم های ویژه یا دریافت مکمل های غذایی نیست. ورزش نکته مهمی است و پزشک ممکن است چندین جلسه فیزیوتراپی تجویز کند. رفتن به مسافرت هایی که نیاز به هماهنگی های خیلی پیچیده ای ندارند به کمک یک همسفر امکان پذیر است.

تا جایی که اکان دارد از ایجاد تغییرات اساسی مثلاً رفتن به یک منطقه جدید، تغییر دکوراسیون منزل و به هم زدن برنامه ها و مقررات متداول خودداری کنید. همچنین از قراردادن و نگهداری یا مواد خطرناک در محیط زندگی اجتناب کنید و توانایی شخص در رانندگی را به دقت زیر نظر بگیرید.

شما می توانید از دفترچه یادداشت هایی استفاده کنید و برای یادآوری، تمامی فعالیت ها و تاریخ و زمان دقیق انجام کارهای روزمره و توصیه ها و تجربه های لازم را در آن یادداشت کنید. گردن بند یا بازوبند شناسایی می توانند در مواقعی که شخص دچار اختلال سویابی شده یا در یک موقعیت ناآشنا دچار سرگشتگی می شود، کمک شایانی نکنند.

اگرچه از عهده بیماری آلزایمر برآمدن کارساده ای نیست، اما دل سوزی و شققت فردی که از بیمار مراقبت می کند، می تواند همه این مشکلات را به یک سو بزند.

آیا این خبر مفید بود؟
بر اساس رای ۰ نفر از بازدیدکنندگان
با دوستان خود به اشتراک بگذارید: