رعشه یا ارزش اندام ها یا از ارتعاشات محدودی در یک انگشت دست شروع می شود که ممکن است بعدها کل اندام فوقانی را در بر گیرد. گاهی اوقات، رعشه دست باعث سایش انگشت شست و سبابه روی هم به سمت عقب و جلو می شود که معروف است به «گلوله کردن» بیمار پارکینسونی ممکن است دچار رعشه در سر، لب ها یا پاها نیز بشود. این علایم و نشانه ها ممکن است یک طرفه یا دو طرفه باشند و معمولاً در شرایط استرس زا واضح ترند.

اگرچه رعشه پدیده بسیار زجرآوری است، اما معمولاً باعث معلولیت فرد نمی گردد و اغلب حین خواب برطرف می شود. سفتی (خشکی) عضلات اغلب در اندام ها و گردن روی می دهد. چنانچه این خشکی شدید باشد اندازه حرکات را محدود خواهد کرد مثلاً نوشتن افراد پارکینسونی اغلب بی نهایت ریز و ناخوانا می شود. به علاوه بسیاری از این بیماران در تکلم مشکل دارند و صدای آنها نرم و یکنواخت (خسته کننده) می شود.

در مراحل بعدی بیماری تا 30 الی 40 درصد مبتلایان به پارکینسون دچار جنون پیری (زوال عقلی)شده و توانایی های اجتماعی خود را از دست می دهند.

هرچند تحقیقات زیادی روی بیماری پارکینسون صورت گرفته است، اما علت آن هنوز معلوم نیست، دانشمندان بر این باورند که بیماری پارکینسون ممکن است حاصل ترکیبی از عوامل محیطی و ژنتیکی باشد. مطالعات نشان می دهد افرادی که یکی از بستگان درجه اول آنها مثل پدر، مادر، برادر یا خواهر مبتلا به پارکینسون است، در معرض خطر بیشتری از ابتلا به این بیماری هستند و همین مسئله احتمال ژنتیکی بودن آن را مطرح می سازد.

آیا این خبر مفید بود؟
بر اساس رای ۰ نفر از بازدیدکنندگان
با دوستان خود به اشتراک بگذارید: