با در نظر گرفتن این که با افزایش بیش از حد آستانه کلیوی گلوکز قند در ادرار ظاهر می شود بنابراین با اندازه گیری قند ادرار می توان اطلاعاتی از نحوه کنترل بیماری بدست آورد. وقتی تست ادراری منفی است حداقل نشان می دهد که قند خون کمتر از حد آستانه کلیوی است (کمتر از 200-160 است). البته این روش محدودیت هایی دارد.

مثلا در افرادی که آستانه کلیوی بالا می باشد، علی رغم افزایش قند خون در ادرار قند وجود ندارد. مثلا در یک فرد پیر که آستانه کلیوی وی 240 است قند خون ممکن است تا حد 210 میلی گرم افزایش یابد ولی ادرار باز بدون گلوکز باشد. همچنین در مواردی که قند خون بطور غیر طبیعی پایین باشد تست ادراری نمی تواند آن را نشان دهد.

محدودیت مهم دیگر تست ادراری آن است که نمی تواند در لحظه انجام تست مقدار دقیق قند خون را نشان دهد. در شکل (14) نحوه دفع قند از کلیه نشان داده شده است. توجه کنید بین صبحانه و نهار گلوکز خون چندین دفعه بیش از 180 میلی گرم افزایش یافته است. در لحظات افزایش گلوکز به همراه ادرار دفع شده است. اگر اول صبح بیمار ادرار کند و مجددا قبل از نهار ادرار را تست کنیم، ملاحظه خواهیم کرد که علی رغم این که در لحظه ادرار کردن قند خون طبیعی بوده است، باز قند ادرار مثبت است.

برای رفع این مشکل بایستی قبل از انجام تست ادرار تجمع یافته قبلی در مثانه را خالی کنیم و بعد از نیم ساعت ادرار تازه تشکیل شده را تست کنیم (بیمار در ساعت 11 صبح ادرار کرده و در 5-11 ادرار تازه تشکیل شده را تست می کند). بدین ترتیب ادراری که از صبح در مثانه تجمع یافته بود خالی گشته و از نمونه ادرار تازه تست می شود. این نوع تست را تست ادرار دوبل می گویند.

نتایج تست

ایده ال این است که نتایج تست های ادراری منفی باشد یعنی ادرار فاقد قند باشد. مع الوصف پزشک معالج شما ممکن است فرم دیگری را توصیه کند. نتایج تست های ادراری را آنچنان که در شکل 15 نشان داده شده است باید ثبت نمود. سعی کنید که نتایج تست های ادراری را بصورت درصد که بر روی قوطی تست نشان داده شده است ثبت و یادداشت کنید. یادداشت نتایج تست نیز مانند انجام تست مهم می باشد.

با دوستان خود به اشتراک بگذارید: