علاوه بر تست های ادراری و خونی قند یک تست جدیدی وجود دارد که پزشک معالج ممکن است انجام آن را به شما توصیه کند. این تست کل هموگلوبین گلوکزدار شده را اندازه می گیرد. (هموگلوبین A1 ). این تست مقدار متوسط قند خون را در 8 هفته گذشته نشان می دهد.

به عبارت دیگر این تست میزان کنترل دیابت را در 8 هفته گذشته مشخص می کند. البته تستی نیست که شما بتوانید آن را انجام دهید. در موارد لزوم پزشک برای انجام آن نمونه خون شما را گرفته و یا شما را به آزمایشگاه معرفی می کند.

هموگلوبین ماده ای است که در داخل گلبول های قرمز وجود دارد. این ماده اکسیژن را از ریه گرفته و به بافت های بدن حمل کرده و گاز کربنیک بافت ها را گرفته و برای دفع شدن به ریه می آورد. طول عمر گلبول های قرمز 120 روز است با مرگ سلول های پیر سلول های تازه جای آنها را می گیرند. اغلب هموگلوبین موجود در گلبول های قرمز هموگلوبین Aنام دارد. در حالت طبیعی درصد کمی از این هموگلوبین با گلوکز متصل شده و هموگلوبین گلوکز دار شده رابطه مستقیم با غلظت گلوکز خون دارد. اتصال گلوکز به هموگلوبین بسیار تدریجی می باشد. افزایش حاد و کوتاه مدت قند خون تاثیری در مقدار هموگلوبین گلوکز دار شده ندارد. اما اگر قند خون برای مدت چندین هفته افزایش یابد اتصال هموگلوبین و گلوکز بیشتر شده و غلظت هموگلوبین گلوکز دار شده را در خون افزایش می یابد.

در افراد غیر دیابتی مقدار هموگلوبین گلوکز دار شده را در مرکز دیابتی جاسلین 7.4-5.4 درصد اندازه گیری کرده اند. اما اگر گلوکز خون به علت دیابت برای مدت طولانی افزایش یابد غلظت خونی آن به 16% بالغ می گردد. بعضی از آزمایشگاهها فقط هموگلوبین A1C را که جزئی از هموگلوبین A1است، اندازه گیری می کنند مقدار طبیعی هموگلوبین A1C 6%-4% است. بایستی خاطر نشان کرد که آزمایشگاههای مختلف هر کدام با روش های هموگلوبین گلوکز دار شده را اندازه گیری می کنند و مقادیر طبیعی نیز بر حسب این روش ها متفاوت می باشد. پس نمی توان نتایج یک روش را با روش دیگر مقایسه نمود. لذا در ارزیابی نتیجه تست بایستی از روش بکار رفته مطلع بود.

درصد هموگلوبین گلوکزدار خون با مقدار متوسط گلوکز خون 8 هفته گذشته در ارتباط می باشد. مقدار هموگلوبین گلوکز دار شده ضرورتا نتایج تقریبا طبیعی را نمی دهد بلکه بدان معنی است که در 8 هفته گذشته قند خون از روزی به روز دیگر رضایت بخش بوده است. نتایج رضایت بخش میانگین حداکثر و حداقل گلوکز در طی این مدت را نشان می دهد. به عبارت دیگر مقدار گلوکزی که در طی این مدت به هموگلوبین متصل شده است، معادل حالتی بوده که گلوکز خون طبیعی بوده است.

اندازه گیری هموگلوبین گلوکز دار شده صرفا بدان جهت نیست که از کفایت درمان و کنترل باخبر باشیم. اما اگر توام با تست های منظم ادراری و خونی بکار رود اطلاعات ذی قیمتی از کفایت درمان بدست خواهد داد. وقتی نتایج تست های خونی و ادراری رضایت بخش بوده ولی هموگلوبین گلوکز دار بیشتر باشد، حاکی از این است که در مواردی که تست های خونی انجام نگرفته قند خون بالا بوده است و یا این که نتایج تست های انجام گرفته به نحوی غیر عادی و نادرست بوده اند.

با دوستان خود به اشتراک بگذارید: