در آینده چه پیش می آید؟

دانستن این که با گذشت چندین سال از شروع بیماری یک سری از عوارض جدی بیماری شروع خواهند شد برای فرد دیابتی امری اجتناب ناپذیر می باشد. در کتب مختلف در مورد خطر اختلالات یا اتلاف بینایی بحث های بی شماری انجام گرفته است و یا شنیده اند که بسیاری از بیماران دیابتی به دلیل قطع عضو ناقص شده اند و یا مثلا خبر مرگ بیمار دیابتی را که به علت نارسایی کلیه یا بیماری قلبی بوده است در آگهی ها و روزنامه ها می خوانند. این مسایل نگرانی های بخصوصی را ایجاد می کنند و این سوال برای فرد دیابتی پیش می آید که در آینده چه پیش می آید؟

بدون شک عوارض مذکور در عده ای از بیماران دیابتی ظهور خواهد کرد. اما همچنان که قبلا در مورد عوارض ذکر گردید، شانس پیدایش این عوارض در آینده به مراتب کمتر از گذشته خواهد بود. شواهد موجود نشان داده است که طبیعی یا حتی الامکان نزدیک به حد طبیعی نگاه داشتن قند خون از پیدایش این عوارض جلوگیری کرده و یا حداقل پیدایش آنها را به تاخیر می اندازد. اگر چه این تضمین که کنترل رضایت بخش قند حتما از پیدایش عوارض جلوگیری می کند قطعی نیست. اما شواهد فزاینده ای وجود دارند که با کنترل دقیق و دراز مدت بیماری احتمال پیدایش این عوارض کمتر می شود. در یک بررسی شیوع رتینوپاتی را در افرادی که قند خونشان به خوبی کنترل شده بود با گروهی دیگر که کنترل خوبی نداشته است مقایسه کرده اند. در گروه بد کنترل شده میزان شیوع رتینوپاتی 3 برابر بیشتر از گروه کنترل شده بوده است.

در یک بررسی دیگر بیش از 4000 بیمار را به مدت 25 سال تحت نظر گرفته بودند. در این افراد میزان شیوع نوروپاتی در گروهی که دیابت آنها خوب کنترل شده بود 15%-10% بوده در حالی که در گروه بد کنترل شده این عارضه در 70%-60% افراد وجود داشته است. بیماران خوب کنترل شده تقریبا فاقد نفروپاتی بودند ولی در گروه بد کنترل شده 30%-20% بیماران نفروپاتی داشته اند. در مبتلایان به رتینوپاتی تفاوت فاحشی وجود داشت، در گروه کنترل شده مشاهده نگردید ولی در گروه کنترل نشده تا 20% شایع بوده است.

در حال حاضر در چند مرکز دیابتی مهم که تحت نظارت انستیتوی ملی بهداشت امریکا می باشد، نحوه کنترل و عوارض بیماری تحت بررسی می باشد. در این بررسی ها می خواهند ارتباط بین میزان کنترل و پیدایش رتینوپاتی را مشخص کنند. البته از چندین سال قبل نیز نتایج مشخص بودند. در حال حاضر شواهد موجود نشان می دهند که کنترل خوب بیماری از پیدایش عوارض جلوگیری کرده و یا شانس پیدایش را کم می کند، حتی در بعضی موارد ممکن است از ظهور عوارض طویل المدت جلوگیری کند.

با دوستان خود به اشتراک بگذارید: