توضیح : حداکثر حساسیت شبکیه روی لکه زرد و خصوصاً در مرکز این قسمت است و به تدریج که از این منطقه (لکه زرد) دور می شویم، این حساسیت کاهش می یابد. در این مناطق (قسمت خارج از لکه زرد) فقط سلولهای مخروطی وجود دارند.

اگر جسمی را درست از روبرو نگاه کنیم، تصویر آن معمولاً روی حساسترین قسمت شبکیه افتاده و در این حال جزئیات ریز اجسام نیز مشاهده می شوند.

در رابطه با حساسیت رنگها، هر اندازه که نور شدت بیشتری داشته باشد، این حساسیت نیز شدیدتر خواهد بود. این مسئله را به سادگی می توان با مقایسه روزهای ابری و بارانی که هوا تیره و کدر است با روزهای آفتابی دریافت.

برای این که شبکیه به خوبی کار کند، باید سلولهای آن همیشه به خوبی تغذیه و شستشو داده شوند و مواد رنگی آن به سرعت تجدید شوند. در اینجا نیز مانند سایر بافتهای بدن کمبود در جریان خون باعث خستگی و کاهش کارایی این قسمت می گردد.

آزمایش حساسیت شبکیه : از مکانی کاملاً روشن به محلی که سایه روشن است بروید. به مدت چند ثانیه اصلاً چیزی نمی بینید اما پس از اینکه چشم عادت کرد، قادر هستید در تاریکی تقریباً کامل نیز ببینید. در صورت خستگی و وضع بد سلامتی به دلیل کاهش کارایی شبکیه مدت زمانی که چشم برای انطباق با نور محیط به آن نیاز دارد طولانی تر بوده و نتیجه انطباق ناقص انجام می گیرد.

آتروفی (ضعف) عصب بینایی

تعریف : آسیب دیدگی یا از بین رفتن عصب بینایی را آتروفی عصبی بینایی می نامند. علائم آن : برای تشخیص آن نیاز به دستگاه افتالموسکوپ می باشد، در این بیماری در همه اوقات چشم درد نمی کند، اما دید چشم به تدریج ضعیف شده و سرانجام کاملاً کور می شود.

شناخت آن : یک وع از این بیماری که به آن ابتدایی می گویند در شرایط اتاکسی لوکوموتریس و در اختلال فکری پارتیک مشاهده می شود. آتروفی درجه 2 بر اثر فشار غدد، انوریسماها و غیره روی عصب کیاسمای چشمی ایجاد می شود و آتروفی پی در پی یک مرحله از ورم عصب بینایی است. عامل ایجاد آتروفی ابتدایی و آتروفی پی در پی تخریب عصبی است. کنین، ارسنیک و جیوه از عوامل قوی به وجود آورنده آتروفی عصب بینایی و کوری هستند. الکل متیلیک (الکل چوب) نیز در این زمینه بسیار مخرب است.

درمانها : به نظر نمی رسد که بتوان نتایج رضایت بخشی در رابطه با آتروفی پیشرفته به دست آورد. ولی می توان روند آن در مراحل اولیه در صورت به کار بردن تدابیر صحیح و بدون تأخیر متوقف کرد. مصرف داروهای کنین دار، ارسنیک، باربیتوریک و همچنین محرکها را متوقف کنید. از مصرف نوشابه الکلی، مواد گوشتی، نشاسته ای و پروتیدها نیز خودداری کنید. روزه گرفتن ضروری است.

تا حد امکان استراحت کرده تا اینکه انرژی عصبی ترمیم شود. در صورت امکان یک روزه طولانی را که ادامه اش یک رژیم غذایی شامل میوه و سبزیهای سبز باشد انجام دهید. اگر برای شما امکان انجام یک روزه کامل و طولانی وجود ندارد، روزه های چندروز با فاصله های یک یا دو هفته ای که در این فواصل از رژیم غذایی دفع سموم استفاده شود، به کار ببرید.

حتی پس از بهبودی نیز بیمار باید از اصول بهداشتی در تغذیه پیروی کند زیرا با کوچکترین اشتباهی نتایج اسف انگیزی به وجود خواهد آمد. بهداشت عمومی : هوای آزاد، کارسبک در خارج از منزل، کارفکری بسیار کم و یا اصولاً توقف آن به مدت چند هفته یا چند ماه، تمرینهای تنفسی، تمدد اعصاب، آرامش روانی و دوری از هیجانات شدید.

با دوستان خود به اشتراک بگذارید: