تغذیه تأثیر مستقیمی بر کیفیت دید و سلامتی چشمها دارد. آتروفی های عضلانی و عصبی دقیقاً در تمام مواردی که تغذیه بد بوده مشاهده گردیده است. و اعصاب نیز در ناتوان کردن بدن نقش دارند.

هر نوع تغذیه بداثری مستقیم بر چشمها دارد. ورم شبکیه و حساسیت شدید به نور را می توان در ارتباط با بیماری پلاگر و ناهماهنگیهای تغذیه ای مشاهده نمود و بیماریهای چشم اکثراً نزد کودکانی که بد تغذیه شده اند دیده می شود. با شروع خشکی بافت ملتحمه و کراتیت، این حالت تا ناراحتیهای شدید که قرنیه را مبتلا می کند و حتی در بعضی کودکان به کوری می انجامد، پیشروی می کند. در این شرایط با تغذیه طبیعی و سالم، امکان بهبود چشمها و بازگشت آنها به حالت عادی وجود دارد.

اکسروفتالمی (خشکی و سخت شدن بافت ملتحمه) نیز در بعضی نارسایی غذایی به وجود می آید. و همچنین آنها را به کمبود ویتامین A نیز نسبت می دهند. این بیماری در مواردی که کمبود کلسیم وجود دارد، ظاهر می شود و در صورت مصرف بیشتر کلسیم و ویتامین A طبیعی (سبزیهای سبز و رنگی) از بین می رود.

اکسروفتالمی به سرعت می تواند تبدیل به کراتوملسی (نرمی قرنیه) شده و منجر به کوری گردد.

متخصصان بهداشتی می دانند که جستجو برای درک این که کمبود فقط یک عنصر در فلان مورد یا بیماری موثر است، کار بیهوده ای می باشد.کمبودهای حقیقی غذایی و سوء تغذیه حتی در مناطق عقب افتاده نیز بسیار نادر می باشند. در بعضی موارد مواد ضروری به مقدار کافی به بدن نمی رسد، اما در اکثر موارد، وضع بد تغذیه و استفاده غلط از مواد غذایی، ویتامینها و مواد معدنی جذب شده باعث ایجاد ناراحتیهایی می گردند.

آیا این خبر مفید بود؟
بر اساس رای ۰ نفر از بازدیدکنندگان
با دوستان خود به اشتراک بگذارید: