عضله های چشم نیز مانند سایر عضله های بدن می توانند با انجام تمرینهای صحیح تقویت شوند.

تمرینهای فیزیکی به صورت کلی باید به طور صحیح انتخاب شود و اندازه آنها مشخص شود. حرکتهای شدید و محدود که به مقدار زیاد انجام می گیرند، از کارآیی مفید عضله ها می کاهد. تمرینهای سنگین و آرام عضله هایی قوی اما با کارآیی کند به وجود می آورند. حرکتهای متغیر، سبک و سریع که از تمام امکانات یک عضله تا سرحد محدودیتهایش استفاده شود عضله ها را متحرک و آماده واکنش کرده و آنها را قادر به انجام فعالیت برای دوره های طولانی بدون خستگی غیرطبیعی می کند.

وضعیت چشم نیز به این صورت است و این عضو معمولاً یک رشته حرکات محدود را انجام می دهد و به ندرت از آن در جهتهای غیر معمول استفاده می شود. در نتیجه به تدریج و آرامی حالت ارتجاعی خود را از دست می دهد و بسیار شکننده می شود.

یکی از نتیجه های سریع ژیمناستیک چشمها، شدت یافتن جریان خون در این منطقه است که باعث تغذیه بهتر، دفع بهتر مواد زاید و همچنین بهبود در وضع بافتهای مختلف می شود. عضله ها تقویت می شود.و اعمال آنها نیز هماهنگ می گردد و نتایج غیر مستقیم این تمرینها به ویژه در رابطه با ساختمان کره چشم به ندرت شناخته شده اند.

به دکتر بتس گفته شده بود که تمام اشکالاتی که ممکن است در تطابق چشم ایجاد گردد به علت نواقصی است که در کشش و فشار عضله های خارجی چشم به وجود می آید. در حالی که این طور به نظر می رسد که او در این مورد زیاد موافق نبوده است.

روش بتس به شکل جالبی تمرین و استراحت را با یکدیگر هماهنگ می کند. در واقع هنگامی که یک عضله یا یک عضو به حد کافی در میان فعالیتهایش استراحت نمی کند، خسته و ضعیف می شود و یا از بین می رود. در اینجا هم مسئله به کار بردن چشم نیست که آن را ضعیف می کند، بلکه استفاده غلط و بیجا از این عضو به این امر منتهی می گردد.

با دوستان خود به اشتراک بگذارید: