در طول مطالعه شما باید به فاصله های سفید میان خطوط نگاه کنید نه به خطوط. علت این امر آن است که شما را در سطحی که یک شکل است بدون تلاش بلغزانید.

اگر چشمها را فقط روی یک کلمه یا چندین حرف ثابت نگاه دارید، در صورتی که متن مورد مطالعه طولانی باشد، باعث به وجود آمدن فشار می شود که این فشار دید را ضعیف می کند.

اگر کسی که دید طبیعی دارد، به این فواصل سفید نگاه کنید و به صورت هماهنگ نگاه خود را با انجام حرکت پاندولی هماهنگ در طول صفحه از یک حاشیه به حاشیه دیگر ببرد می تواند سریع، راحت و بدون خستگی مطالعه کند.

اگر این شخص حروف را نگاه کند، چشمان وی خسته می شود و دید او را از بین می رود. افرادی که نمی توانند از نزدیک به خوبی مطالعه کنند همیشه توجه خود را روی قسمت چاپ شده معطوف می کنند. آنها به خود فشار می آورند و در نتیجه بسیار بد می بینند. البته آنها تا زمانی که یاد نگرفته اند چگونه فاصله های سفید بین خطوط را نگاه کنند، قادر به خوب دیدن نخواهند بود.

خواندن می تواند به وسیله بالا بردن قدرت کنترل و تخیل در مورد این فاصله های سفید بسیار بهبود یابد. این بهبود به وسیله امکانات زیر عملی می باشند :

چشمها را ببندید و به چیزی سفیدتر از سفیدی صفحه جلوی خود فکر کنید. مانند برف سفید، نشاسته و پارچه سفید.

- چشمها را دوباره باز کنید. - اگر تصاویر تخیلی و دهنی از سفیدی روشن و پررنگ باشد، شما پی خواهید برد که فواصل سفید بین خطوط برای یک لحظه حتی سفیدتر از آنچه که در حقیقت می بینیم به نظر می رسند.

این تمرین را مرتباً تکرار کنید.

هنگامی که دید ذهنی شما برای تماشای سفیدیهای بین خطوط به اندازه کافی تقویت شد، در این حالت کلمات چاپ شده در برابر شما ظاهر می شوند و به دلیل اختلاف نور، سیاهتر به نظر می رسند. در این حالت چشم آنها را راحت تر و بدون تلاش و خستگی می تواند ببیند.

با دوستان خود به اشتراک بگذارید: