فهرست زیر دربردارنده داروهای نورولپتیک است که در درمان بیماری های روانی وخیم از قبیل اسکیزوفرنی به کار می روند و آنها را عامل بروز بیماری پارکینسون سمپتوماتیک می دانند.

داروهای نورولپتیک رایج داروهای ضد سایکوتیک مشابه نورولپتیک داروهای نورولپتیک

تزریقی

کلرپرومازین (لارگاکتیل) بن پریدول (آنکوئیل) فلوپنتیکسول(دپیکسول) فلوفنازین(مودیتن، موتیوال) دروپریدول (درولپتان) فلوفنازین (مودیکت، مودیتن) پرومازین (اسپارین) فلوپنتیکسول (دپیکسول، فلوانکسول) فلوسپیریلین(ردپتین) تری فلوپرازین (استلازین) زوکلوپن تیکسول (کلوپیکسول) هالوپریدول(هالدول) پروکلرپرازین (استمتیل) هالوپریدول (سرناک، هالدول، دوزیک) پیپوتیازین(پیپورتیل) تیوریدازین(ملریل) رزرپین (سرپازیل، دکازرپیل) پریسیازین(نئولاکتیل) تترابنازین(نیتومان) پرفنازین(فتنازین، تریپتافن) سولپرید(دولماتیل) پیموزید(اوراپ) رسپریدون(رسپریدال)

نکات کلیدی

• بایستی بیماری پارکینسون را از انواع مختلف بیماری های دارای نشانه های پارکینسون (پارکینسون نشانه دار) متمایز نمود، چرا که درمان آنها با یکدیگر متفاوت است.

نشانه ها و علائم

همان گونه که قبلا اشاره کردیم، عمده ترین نشانه های جسمانی بیماران مبتلا به پارکینسون، لرزش، سفتی عضلات، اختلال حرکتی، حالت غیر طبیعی بدن و عدم تعادل است.

نشانه های این بیماری چیست؟

بیایید از نزدیک و دقیق تر به این نشانه ها بپردازیم و در عین حال به یاد داشته باشیم که در بیماران متفاوت، درجات مختلفی از این نشانه ها به چشم می خورد.

لرزش

شایع ترین و نخستین نشانه، لرزیدن (لرزش) یکی از دست ها و یا هر دو دست است. این لرزش در حالت سکون دیده می شود و به هنگام فعالیت عضلات کاهش یافته و یا قطع می شود. آهنگ آن نسبتا کند بوده و در حدود 5 ضربه در ثانیه می باشد و حالتی موزون دارد. همچنین در طول خواب معمولا برطرف می شود.

با دوستان خود به اشتراک بگذارید: