هنگامی که پزشک به معاینه شما می پردازد، متوجه برخی علایم می شود که این علایم در میان بیماران مختلف، متفاوت هستند و در زمان های گوناگون نیز در هر فردی تغییر می نماید. به عنوان نمونه حرکت های فرد آشکارا کند می شوند (برادی کینزی). چه بسا فرد به کندی از صندلی برخیزد و یا به آهستگی و با گام های کوتاه به اتاق معاینه برود. ممکن است یکی از بازوها و یا هر دوی آنها لرزشی آهسته و موزون داشته باشند که با محکم گرفتن صندلی و یا شیء دیگر برطرف می شود. هنگامی که پزشک مچ و یا دست و پاهای شما را خم و راست می نماید، نوعی مقاومت را احساس می کند، گویی در حال خم کردن یک لوله سربی است. همچنین لرزش اعضای بدن شما را حس می کند که احساسی است همانند چرخاندن یک چرخ دنده (و سفتی چرخ دنده ای نام دارد).

دشواری لباس پوشیدن

سفتی و کندی حرکت، بستن دکمه ها را دشوار می نماید و بدین ترتیب لباس پوشیدن هر روزه را کاری بس آزار دهنده می نماید.

حرکات غیر ارادی

کارها به طرز چشم گیری دشوار و پرزحمت هستند. اکثر ما حرکات غیر ارادی را ناخوداگاه و به هنگامی که آسوده خاطر نشسته ایم، انجام می دهیم. این قبیل حرکات به عنوان نمونه پلک زدن، روی هم انداختن پاها و وول خوردن در بیماران مبتلا به پارکینسون به چشم نمی خورند. آنان به هنگام حرکت گام هایی کوتاه بر می دارند و پاهای خود را روی زمین می کشند، گویی که پاهایشان به زمین چسبیده است. راه رفتن آنها با مکث همراه است و حتی در ورودی درها نیز گام ها کوتاه تر می شود و یا به هنگام برخورد به یک مانع و یا در خیابان که یک سگ و یا فردی غریبه سر راه آنها قرار می گیرد، قدم ها کوتاه می شود.

گاهی اوقات بیماران به هنگام حرکت گیر می کنند و پاهایشان روی زمین بی حرکت می مانند. چنانچه این وضعیت برای شما رخ داد، آگاهانه روی نقطه روبروی خود تمرکز کنید و با پای جلوتر خود قصد رسیدن به آنجا را بنمایید. درخواهید یافت که معمولا می توانید دوباره شروع به حرکت کنید.

با دوستان خود به اشتراک بگذارید: