چگونه می توان از بیماری تالاسمی پیشگیری نمود؟

تالاسمی بیماری سختی است و درمان قطعی نیز تا بحال برای آن شناخته شده است. اما تنها با شناخت افرادی که حامل ژن معیوب این بیماری هستند و ازدواج نکردن آنها با یکدیگر از بروز چنین بیماری می توان پیشگیری کرد.

ژن معیوب تالاسمی متاسفانه در کشور ما به فراوانی وجود دارد. این بیماری در کشورهای ساحل دریای مدیترانه و نیز ایران، قسمتهائی از آفریقا، هند و خاور و دور شیوع بیشتری دارد. در ایران در استانهای جنوبی و شمالی (ساحلی) بیشتر دیده می شود.

حدود 5 % از مردم کشور ما ناقل ژن تالاسمی هستند و این رقم در استانهای شمالی به 10% می رسد یعنی بطور تقریب حدود 3 میلیون نفر در ایران دارای ژن تالاسمی هستند همانطور که گفته شد چون خویشاوندان، دارای ژنهای مشترک می باشند و در ازدواجهای فامیلی احتمال اینکه هر دو نفر دارای ژن معیوب بوده و این ژن را به فرزند خود منتقل کنند بسیار بیشتر از ازدواجهای غیرفامیلی است.

در حال حاضر سالانه 1500 کودک مبتلا به تالاسمی ماژور (تالاسمی شدید) در کشور ما متولد می شوند یعنی در هر 6 ساعت یک کودک تالاسمی بدنیا می آید و تاکنون حدود 25000 بیمار تالاسمی شدید در کشور شناسائی شده اند. (اعداد ارائه شده تا تاریخ چاپ اول این کتاب می باشد)

اگرچه نوع خفیف بیماری علامت ظاهری ندارد اما با یک آزمایش خون ساده می توان به وجود بیماری پی برد و اگر قبل از ازدواج خصوصاً در ازدواجهای فامیلی و یا در خانواده هائی که فرد مبتلا در آنها وجود دارد آزمایش خونی از دختر و پسر انجام گیرد، در صورت مبتلا بودن آنها می توان به موضوع پی برد و توصیه کرد که آن دو از ازدواج باهم صرف نظر کنند، چرا که حاصل این ازدواج ممکن است کودکی مبتلا به تالاسمی باشد. این آزمایش بصورت همگانی در تمامی زوجهای در آستانه ازدواج و قبل از عقد رسمی به انجام می رسد. اما چنانچه قبل از انجام آزمایش عقد شرعی صورت گرفته باشد و بعد مشخص شود که این زوج جوان هر دو مبتلا هستند قضیه پیچیده خواهد شد. لذا به همه دواطلبین ازدواج توصیه می شود، قبل از عقد (شرعی یا رسمی) حتماً آزمایش از جهت کشف ژن تالاسمی انجام دهند و در صورت مبتلا بودن هر دو زوج از این ازدواج حتی الامکان صرف نظر کنند.

با دوستان خود به اشتراک بگذارید: