عسل با حساسیت چه ارتباطی دارد ؟

عسل و حساسیت (آلرژی)

بعضی افراد نسبت به عسل حساسیت دارند و خوردن آن باعث خشکی دهان، تنگی نفس، اسهال خونی و حتی بعضی از بیماری های پوستی در آنها میگردد.آنها نباید حتی به مقدار بسیار کم عسل بخورند. کودکان بیشتر به عسل حساسیت داشته و در صورت عدم سازش با آنها باید از مصرف آن خودداری گردد. اغلب به نظر می رسد که عسل دارای موادی است که موجب ناسازگاری می گردد ممکن است بتوان تصور نمود که این مواد چیزی جز دانه های گرده گل سرشار از ویتامین نیستند.

عسل و پوست

پیغمبر اکرم (ص) می فرماید : «حق تعالی برکت فرستاده است در عسل و در آن شفای جمیع دردهاست»

عسل اثر شفا بخشی روی پوست داشته و دربین وسایل پیشگیری که به پوست نیرو می بخشد جای شایسته ای دارد. بقراط حکیم و ابن سینا هم به خواص توانایی بخش عسل روی پوست از جمله نرم و سفت شدن و زیبایی آن اشاره کرده و آن را از مصرف کرم یا پماد های صنعتی موثرتر دانسته اند. عسل به علت خواص جذب آنی که دارد ترشحات پوستی را جذب و به بافت های پوششی غذا می رساند و همچنین ناهمواری های آن را صاف می نماید.

آمیش با تزریق عسل بیماران مبتلا به بیماری های سخت پوستی مانند «گال» را که همراه با آلودگی پوستی بوده درمان کرده است و با همین روش بیماران زیادی را که همین نارسایی های ناگوار دچار بوده اند شفا داده است.

شرمن یاد آور می شود که خارش زیاد بیماران مبتلا به اگزمای کهنه به همین روش درمان می گردد. بیماران، مردان و زنان بودند که بیش از 10 سال از این ناراحتی و خارش و درد رنج می بردند. این پژوهشگر معتقد است که تزریق عسل دیگر است روی فیبرهای پوستی که موجب تحریکات خارش می گردند اثر می کند. بازتاب ضد خارش در عسل برابر با قرص گلوکونات کلسیم می باشد.

پاپوا و خاچاتوریان متخصص پوست از مسکو در سال 1945 میلادی زخم های پوست صورت را با عسل در درمان کردند. در این روش در اثر پانسمان با عسل ریشه برجستگی های زخم (برآمدگی ها) و محل چسبندگی آنها از بین رفتند و به سرعت زخم ها به هم آمدند؛ بیمار، در ضمن درمان یعنی در مدت 12 روز پی در پی هر روز 60 گرم عسل مصرف می کرد.

 

با دوستان خود به اشتراک بگذارید: