مهتاب کرامتی (زادهٔ ۲۵ مهر ۱۳۴۹) بازیگر، تهیه‌کنندهٔ فیلم، کنشگر حقوق کودکان-زنان و مدیر هنری اهل ایران است. وی از ۱۰ شهریور ۱۳۸۵ سفیر حسن نیّت و صلحِ یونیسف است.

مهتاب کرامتی  دانش‌آموختهٔ میکروبیولوژی و دوره‌دیدهٔ بازیگری در سال ۱۳۷۵ نزد امین تارخ است. مهتاب کرامتی از ۱۳۷۶ با بازی در مردان آنجلس در نقش بانو هلن به همراه جعفر دهقان در نقش ماکسیمیلیانوس به تلویزیون رفت و شناخته شد، مردی از جنس بلور (۱۳۷۷) نخستین حضورش در سینما بود و در ۱۳۸۱–۱۳۸۰ در نمایش‌هایی به کارگردانی مجید جعفری بازی کرد. کرامتی نقش اصلی زن را در شماری فیلم‌های درام و تاریخی بازی کرده است. نقش‌های شناخته‌ترش عبارت است از فیروزه در بیست (۱۳۸۷) که برایش سیمرغ بلورین بهترین بازیگر نقش مکمل زن از ۲۷امین جشنواره فیلم فجر گرفت، آسیه در آلزایمر (۱۳۸۹)، آوا در زندگی خصوصی آقا و خانم میم (۱۳۹۰)، رؤیای فرزند چهارم (۱۳۹۱)، سارا در اشباح (۱۳۹۲)، منیره در عصر یخبندان (۱۳۹۳)، مادر در ماجان (۱۳۹۳) و مینوی جاده قدیم (۱۳۹۶). از نقش‌های ماندگارش در تلویزیون، پس از هلن در مردان آنجلس (۱۳۷۶)، شخصیت لیالی در مجموعهٔ تلویزیونی خاک سرخ (۱۳۸۰-۱۳۷۹) ساختهٔ ابراهیم حاتمی‌کیاست که در مقابل پرویز پرستویی بازی کرد. دیگر بازی‌های چشمگیرش در فیلم‌های مرد بارانی (۱۳۷۸) که برای آن نامزد بهترین بازیگر نقش اول زن در ۱۸امین جشنواره فیلم فجر شد، پاداش سکوت (۱۳۸۵)، تردید (۱۳۸۷)، اسب حیوان نجیبی است (۱۳۹۰)، ناخواسته (۱۳۹۲)، ارغوان (۱۳۹۳) و مزار شریف (۱۳۹۳) بوده‌است.

در سال ۱۳۹۳ از پرکارترین ستاره‌های سینمای ایران نام گرفت، در ۱۳۹۵ با سرمایه‌گذاری در مستند واقعی صفر تا سکو وارد تهیه‌کنندگی فیلم شد. کرامتی جز در حقوق کودکان و همکاری با یونیسف، از کنشگران حقوق زنان و امور اجتماعی آنان است، به مدیریت هنری و داوری روی آورده، به دکلمه‌خوانی پرداخته و در صنعت پوشاک و طراحی مد نیز فعالیت دارد. در فیلم ترومای سرخ با خانم ایران مسعودی ایفای نقش کرده است.

 

توصیه مهتاب کرامتی برای روزهای کرونایی + عکس

 

 

کودکی و تحصیلات

مهتاب کرامتی در ٢۵ مهر ماه ١٣۴٩ در ملایر بدنیا آمد از کودکی به بازیگری دلبستگی داشت و همراه خواهر بزرگترش به بازی و تمرین در خانه می‌پرداخته‌است. نمایش‌های آن دو بر پایهٔ کتاب‌هایی بوده که می‌خواندند، «... که بیشتر شبیه یک بازی بود، برایم به صورت یک خاطره خوش باقی مانده‌است.» «او همیشه لیدر بود؛ ولی کار خیلی جالبی که می‌کردیم این بود که هر بار شخصیت‌های نمایش‌ها را جابه‌جا می‌کردیم. یعنی هر بار که نمایشی را دوبار اجرا می‌کردیم، جای شخصیت‌ها را با هم عوض کرده و هر دوی ما هر دو نقش را بازی می‌کردیم. این کار تجربهٔ خیلی لذت‌بخش و خوبی بود.» به خاطر مأموریت پدرش یحیی کرامتی، چند سالی را در محلهٔ گلسار رشت زیست. در دوران مدرسه نیز به تئاتر دانش‌آموزی روی آورد. از پانزده‌سالگی به خاطر قد بلندش به عنوان مراقب امتحان کار کرد و از این راه و تدریس خصوصی درآمد داشت. پس از پایان دبیرستان در سال ۱۳۶۸ به تحصیل در رشتهٔ میکروبیولوژی در یکی از واحدهای دانشگاه آزاد اسلامی پرداخت. در سال دوم دانشگاه با تماشای فیلم هامون به سینما علاقه‌مند شد. پس از دانش‌آموختگی، به دوره‌های بازیگری امین تارخ وارد شد، همچنین از آنجا که ویروس‌شناسی و ژنتیک خوانده بود، به‌واسطهٔ قرارداد همکاری پنج‌سالهٔ (۲۰۰۰–۲۰۰۵م) میان یونیسف با دولت ایران برای تشکیل کمپین اچ‌آی‌وی/ایدز بسته بود، جذب یونیسف شد.

کرامتی به کتاب خواندن دلبستگی دارد، در نمایشگاه کتاب فرانکفورت ۲۰۱۶ شرکت نمود و خود به نشر کتاب و حمایت از آثار می‌پردازد. در بهمن ۱۳۹۱ گفت که به پیاده‌روی، تمرین با تردمیل و شنا می‌پردازد؛ به سلامتی، ثابت ماندن وزن خود، رژیم غذایی و مد اهمیت می‌دهد. سمیرا علایی دوست نزدیک و مدیر برنامه‌های اوست.

خانواده و روابط

کرامتی دو خواهر دارد، مادرش استاد دانشگاه و دانش‌آموختهٔ مهندسی صنایع غذایی، خواهر بزرگترش داروساز است. او یک بار در سن پایین در نوجوانی پیش از ستاره شدن با بابک ریاحی‌پورِ نوازنده (زادهٔ ۱۳۴۸)، ازدواج نمود. در بهمن ۱۳۹۱ گفت که «سال‌ها پیش ازدواج کرده» است و با وجود اینکه «زندگی خیلی خوبی» با همسرش گذارنده، برای اینکه در سن پایین ازدواج کرده، تأهلش «موفقیت‌آمیز» نبوده و به علت مسیرهای متفاوت شغلی، از یکدیگر جدا شدند؛ریاحی‌پور در ۱۳۹۰ با آهنگساز جوان دیگری آشنا شده بود.

 

آیا این خبر مفید بود؟
بر اساس رای ۲ نفر از بازدیدکنندگان
با دوستان خود به اشتراک بگذارید: